سافلین

سافلین. [ ف ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ سافل در حالت جری و نصبی. رجوع به سافل شود. || پیری یعنی پائین ترین زندگانی. ( شرح قاموس ). || هلاک شدن. ( شرح قاموس ). || گمراهی از برای کسی که کافر شده است، بواسطه آنکه هر زائیده شده که زائیده میشود برفطرت به آفرینش اسلام است پس آنچه از او کافر و گمراه شد او به اسفل سافلین گرائیده میشود. ( شرح قاموس ): ثم رددناه اسفل سافلین. ( قرآن 95 / 5 ).
- اسفل سافلین؛ هفتمین طبقه دوزخ که زیرهمه طبقات دوزخ است. ( غیاث اللغات ).

= سافل

( اسم ) جمع سافل در حالت نصبی و جری یا اسفل سافله ۱ - هفتمین طبقه دوزخ که در زیر طبقات است. ۲ - گمراهی کافر ضلالت.

[ویکی الکتاب] معنی سَافِلِینَ: سمت پایین ها
ریشه کلمه:
سفل (۱۰ بار)

💡 هر گه که بشهوت آید از عشق فرو در اسفل سافلین گرفتار بود

💡 زین اسفل سافلین برون آ جایت چو حریم آن نگارست

💡 لاجرم اسفل بود از سافلین ترک او کن لا احب الافلین

💡 پس چون سالک صادق بجذبه ارادت از اسفل سافلین طبیعت روی باعلی علیین شریعت آرد و بقدم صدق جاده طریقت بر قانون مجاهده و ریاضت در پناه بردقه متابعت سپردن گیرد از هر حجاب که گذر کند از آن هفتاد هزار حجاب او را دیده‌ای مناسب آن مقام گشاده شود و احوال آن مقام منظور نظر او گردد.