زبان گرفته

مترادف‌ها

لکنت، خاموش

متضادها

سخن‌گو، خوش‌سخن

لغت نامه دهخدا

زبان گرفته. [ زَ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) الکن و گنگ و آنکه در زبان وی لکنت باشد. ( ناظم الاطباء ). شکسته زبان. الثغ. الکن. ابکم:
مرغان زبان گرفته یک سر باز
بگشاده زبان سوری و عبری.منوچهری.

فرهنگ عمید

۱. کسی که هنگام حرف زدن زبانش می گیرد، الکن.
۲. [مجاز] خاموش، ساکت.

جمله سازی با زبان گرفته

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 مرغان زبان گرفته چون زاغ بگشاده زبان مرغ در باغ

💡 من در زبان گرفته ثنای تو سال و ماه در بر و اهتمام تو هر کس چو من شده

💡 چو اوحدی گرو از بلبلان اگر چه ببردم ز هجرت، ای گل رنگین، زبان گرفته چو زاغم

💡 او در برابر قاضی چنان زبان گرفته بود که حتی نمی‌توانست ساده‌ترین حقایق مربوط به حادثه را به درستی و با اطمینان بیان کند.

💡 وقتی شاهد آن تصادف وحشتناک بود، از شدت شوک زبان گرفته بود و نتوانست به پلیس اطلاعات لازم را درباره خودروی متخلف بدهد.

💡 صحبت کردن در جمعیتی که همگی با نگاه‌های سنگین او را می‌پاییدند، باعث شده بود که او کاملاً زبان گرفته و خود را منزوی کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران