عجزه

( عجزة ) عجزة. [ع َ ج َ زَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ عاجز. رجوع به عاجز شود.
عجزة. [ ع ِ / ع ُ زَ ] ( ع اِ ) فرزند پسین مرد. مذکر و مؤنث و جمع در آن یکسان است. ( منتهی الارب ).
عجزة. [ ع َ زَ] ( ع مص ) در اصطلاح بلغاء عاجز بودن شاعر یا منشی درادای غرضی که انشای آن شروع کرده نمی تواند بر نمط محمود به اتمام رساندن. ( آنندراج از مطلع السعدین ).

= عاجز

جمع عاجز
( صفت ) جمع عاجز ناتوانان ضعیفان.
در اصطلاح بلغائ عاجز بودن شاعر یا منشی در ادای غرضی که انشای آن شروع کرده نمی تواند بر نمط محمود باتمام رساندن

💡 حسدوا ولا درج الی درجاتهم فحسودهم فی عجزه معذور