لغت نامه دهخدا
عبادتخانه. [ ع ِدَ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) مکان عبادت و پرستش. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). آنجا که در آن ستایش و پرستش خداکنند. عبادتگاه. و رجوع به عبادت و عبادتگاه شود.
عبادتخانه. [ ع ِدَ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) مکان عبادت و پرستش. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). آنجا که در آن ستایش و پرستش خداکنند. عبادتگاه. و رجوع به عبادت و عبادتگاه شود.
عبادتگاه، معبد، جای عبادت و پرستش.
( اسم ) مکان عبادت جای پرستش معبد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تو بپذیرم که بی بخشایش تو عبادت خانه من پر گناه است
💡 بفرما تا ازین صحرای نخجیر عبادت خانه ات اندازم از تیر