عازب

عازب بودن به معنای عدم داشتن شریک زندگی و ارتباط عاطفی است که در جوامع مختلف معانی و تأثیرات گوناگونی دارد. این وضعیت می‌تواند نتیجه انتخاب فرد، شرایط اجتماعی یا فرهنگی، یا حتی مشکلات شخصی باشد. برخی از افراد به دلایل شخصی، ترجیح می‌دهند که به تنهایی زندگی کنند و از آزادی‌های بیشتری بهره‌مند شوند. این انتخاب می‌تواند به آن‌ها اجازه دهد که بر روی اهداف شغلی، تحصیلی یا سرگرمی‌های شخصی خود تمرکز کنند. با این حال، عازب بودن ممکن است با چالش‌هایی نیز همراه باشد، از جمله احساس تنهایی یا فشار اجتماعی برای ورود به یک رابطه. در برخی فرهنگ‌ها، عازب بودن ممکن است به‌عنوان یک وضعیت غیرمعمول یا حتی غیرقابل قبول تلقی شود. در نهایت، عازب بودن یک انتخاب شخصی است که نیاز به احترام و درک دارد، چرا که هر فرد حق دارد بر اساس خواسته‌ها و نیازهای خود زندگی کند.

لغت نامه دهخدا

عازب. [ زِ] ( ع ص ) آب و گیاه دوردست. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || ( ص ) شتران که شب در حی نیایند. ( منتهی الارب ). شاة عازب؛ گوسپندان دور در چراگاه. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || مرد بی زن و بی اهل. ج،عزاب. || غایب و پنهان. ( ناظم الاطباء ).
عازب. [ زِ ] ( اِخ ) کوهی است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

فرهنگ فارسی

کوهی است
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم