عاجزانه

عاجزانه. [ ج ِ ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی، ق مرکب ) بحالت عجز. بحالت ناتوانی. مانند عاجز: گفت کلمتی عاجزانه بگویم باشد که آب حلم شاه آتش غضب او را سکون دهد. ( سندبادنامه ص 158 ). و رجوع به عاجز شود.

۱. مانند عاجزان، با حالت عجز و ناتوانی.
۲. (قید ) از روی عجز و زبونی.

( صفت ) با ضعف و زبونی ضعیفانه: درخواست عاجزانه عاجزانه تقاضا دارد...

💡 ز عاجزانه نگاهم، ز دست قاتل تیغ به روی خاک، مکرر چو بسمل افتاده است

💡 شیران ببر صولت و فیلان جنگجوی دادند عاجزانه به دستت عنان همه

💡 گرچه عاجز آمد این عقل از بیان عاجزانه جنبشی باید در آن

💡 آمدم بتو از ره نیاز عاجزانه من شاید از کرم رحم آوری بر من و کشی خط مغفرت بر گناه من

💡 این واقعه را سخت بگیری شاید از کوشش عاجزانه کاری ناید