ذوذنب

لغت نامه دهخدا

ذوذنب. [ ذَ ن َ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) دنباله دار. ستاره ٔدنباله دار. و آن از ثوانی نجوم است. ج، ذوات الاذناب. رجوع به ذوذوابة شود.

۱. دنباله دار.
۲. (اسم ) (نجوم ) [مجاز] ستارۀ دنباله دار.

دمدار، دنباله دار، ستاره دنباله دار
( اسم ) ستاره دنباله دار.
ذنباله دار.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 با ذوذنب همان رسد از تیغ شهریار کانش به پنبه سازد و مه با قصب کند