تاریک چشم

تاریک چشم. [ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) کوته نظر. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || شب کور. ( آنندراج ). || آنکه بینایی چشم او کم باشد. ( ناظم الاطباء ).

کسی که بینایی چشمش کم باشد، نابینا.

( صفت ) ۱- آنکه بینایی چشمش اندک باشد چشم تاریک ضعیف چشم. ۲- کوته نظر. ۳- ( اسم ) شب کور
تاریکی بینائی.

💡 چو آتش در کمانداری می افروخت شب تاریک چشم مور می دوخت

💡 پرده غفلت برافگن، تا دلت روشن شود روزن این خانه تاریک چشم عبرت است

💡 دل را سیاه آه غم آلود می کند تاریک چشم روزنه را دود می کند

💡 بیا ای عندلیب گلشن من ببین تاریک چشم روشن من

💡 در میان دو آفتاب مرا گشت تاریک چشم عالم بین