تاخی

( تآخی ) تآخی. [ ت َ ] ( ع مص ) برادری کردن دو گروه باهم. ( منتهی الارب ).
تأخی. [ ت َ ءَخ ْ خی ] ( ع مص ) با یکدیگربرادری کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). برادری گرفتن. ( زوزنی ) ( دهار ). برادر شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). برادر خواندن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || قصد چیزی کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). طلب نمودن چیزی. ( آنندراج ). || صواب چیزی را جستن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

( تأخی ) (تَ أَ خّ ) [ ع. ] (مص ل. ) برادری کردن دو گروه با هم.

( مصدر ) برادری کردن دو گروه با هم.
برادری کردن دو گروه با هم.

💡 شاخی برآمد از بر شاخ درخت تود تاخی ز مشک و شاخ ز عنبر درخت عود