توسعه پایدار

توسعهٔ پایدار ( به انگلیسی: Sustainable development ) مفهومی است که به واسطهٔ پیامدهای منفی زیست محیطی و اجتماعی ناشی از رویکردهای توسعهٔ یک جانبهٔ اقتصادی پس از انقلاب صنعتی و تغییر نگرش بشر به مفهوم رشد و پیشرفت پدید آمده است. این مفهوم تلاش دارد که با نگاهی نو به توسعه، اشتباهات گذشته بشری را تکرار نکند و توسعه ای همه جانبه و متوازن را رقم بزند.
توسعهٔ پایدار فرآیندی است که آینده ای مطلوب را برای جوامع بشری متصور می شود که در آن شرایط زندگی و استفاده از منابع، بدون آسیب رساندن به یکپارچگی، زیبایی و ثبات نظام های حیاتی، نیازهای انسان را برطرف می سازد. توسعهٔ پایدار راه حل هایی را برای الگوهای فانی ساختاری، اجتماعی و اقتصادی توسعه ارائه می دهد تا بتواند از بروز مسائلی همچون نابودی منابع طبیعی، تخریب سامانه های زیستی، آلودگی، تغییرات آب و هوایی، افزایش بی رویهٔ جمعیت، بی عدالتی و پایین آمدن کیفیت زندگی انسان های حال و آینده جلوگیری کند. توسعهٔ پایدار فرآیندی است در استفاده از منابع، هدایت سرمایه گذاریها، جهت گیری توسعهٔ فناوری و تغییرات نهادی، با نیازهای حال و آینده سازگار باشد. توسعهٔ پایدار که از دههٔ ۱۹۹۰ بر آن تأکید شد جنبه ای از توسعهٔ انسانی و در ارتباط با محیط زیست و نسل های آینده است. هدف توسعهٔ انسانی پرورش قابلیت های انسانی محسوب می شود. توسعهٔ پایدار به عنوان یک فرایند در حالی که لازمهٔ بهبود و پیشرفت است، اساس بهبود وضعیت و رفع کاستی های اجتماعی و فرهنگی جوامع پیشرفته را فراهم می آورد و باید موتور محرکهٔ پیشرفت متعادل، متناسب و هماهنگ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی تمامی جوامع و به ویژه کشورهای در حال توسعه باشد. توسعهٔ پایدار سعی دارد به پنج نیاز اساسی زیر پاسخ گوید: تلفیق حفاظت و توسعه، تأمین نیازهای اولیهٔ زیستی انسان، دست یابی به عدالت اجتماعی، خودمختاری و تنوع فرهنگی و حفاظت از یگانگی اکولوژیکی. از این رو، تمرکز توسعه پایدار بسیار گسترده تر از صرفاً محیط زیست است. این همچنین در مورد اطمینان از یک جامعهٔ قوی، سالم و عادلانه می باشد. این به معنای رفع نیازهای متنوع همه افراد در جوامع موجود و آینده، ارتقای رفاه شخصی، انسجام و شمول اجتماعی، و ایجاد فرصت های برابر است.
توسعهٔ پایدار فرآیندی است برای به دست آوردن پایداری در هر فعالیتی که نیاز به منابع و جایگزینی سریع و یکپارچه آن وجود دارد. توسعهٔ پایدار در کنار رشد اقتصادی و توسعهٔ بشری در یک جامعه یا یک اقتصاد توسعه یافته، سعی در تحصیل توسعه مستمر، ورای توسعهٔ اقتصادی دارد.

توسعۀ پایدار (sustainable development)
در بوم شناسی، توسعه بدون واردآوردن آسیب جدی محیطی. به صورت نظری تا ابد ادامه می یابد. آسیب محیطی ممکن است شامل آلودگی، ازدست رفتن زیستگاه ها۱، انقراض گونه ها، و کاهش تنوع گونه ها (تنوع گونه ای۲) باشد. در ۱۹۹۲، بزرگ ترین گردهمایی سران جهان در ریو د ژانیرو۳، معروف به نشست ریو۴، برگزار شد. هدف این گردهمایی برقراری چارچوبی برای اطمینان از عدم تخریب جهان براثر بهره برداری بیش از اندازه و آلودگی بود. بخش کلیدی نتایج گردهمایی آن بود که لازم است توسعه پایدار باشد. تعیین این که الگویی توسعۀ پایدار یا ناپایدار است آسان نیست. ممکن است چنان بر توسعه تأکید شود که حتی به بهای آسیب محیطی صورت گیرد.habitatsbiodiversityRio de JaneiroRio summit

توسعه‌ای که نیازهای نسل امروز را برآورده می‌کند بی‌آنکه خللی در رفع نیازهای نسل‌های آینده وارد کند.

💡 بر اساس نتایج مطالعه ارزیابی ساختار اقتصاد ایران با رویکرد توسعه پایدار که از طریق یک الگوی پیشنهادی بر اساس مفهوم توسعه پایدار ارائه شده، جهت شناسایی و محاسبه شاخصه‌های توسعه پایدار در ایران بر اساس چارچوب دسته‌بندی موضوع- زیر موضوع، مطالعه ایی اسنادی، پیمایشی و محاسباتی با استفاده از بالغ بر ۸۰ شاخصه پایداری توسعه انجام گرفته‌است.[۱۲۲]

💡 با این حال در استیداما یک سیستم ارزیابی ساختمان سبز به نام سیستم ارزیابی مروارید وجود دارد. سیستم ارزیابی مروارید برای تخمین زدن شیوه‌های توسعه پایدار در ابوظبی به کار برده می‌شود. برنامه استیداما در ابوظبی اجباری است – تمام ساختمان‌ها باید حداقل یک رتبه مروارید کسب کنند و تمام ساختمان‌ها با بودجه دولتی حداقل باید ۲ رتبه مروارید کسب کنند.

💡 در ماه اکتبر سال ۲۰۱۸، آقشین مهدی‌اف به عضویت شورای بین‌المللی مشورتی مؤسسه بین‌المللی صلح درآمد. افزون بر این، وی عضو افتخاری هیئت مدیره سفرای سازمان ملل در «فدراسیون بین‌المللی صلح و توسعه پایدار» است.

💡 وینکلمایر-بکر نخستین بار در سال ۲۰۰۵ در انتخابات فدرال آلمان به نمایندگی بوندستاگ انتخاب شد. وی در پارلمان، در کمیته‌های امور حقوقی و حمایت از مصرف‌کننده (۲۰۱۹–۲۰۰۵)، کمیته امور خانواده، سالمندان، زنان و جوانان (۲۰۱۳–۲۰۰۵)؛ و هیئت مشورتی پارلمانی در زمینه توسعه پایدار (۲۰۰۹–۲۰۰۵) حضور داشته‌است.

💡 درم‌بخش، در سال ۲۰۱۶ به تصویب یک قانون از بین بردن مواد غذایی کمک کرد. او به دنبال این اقدام در سال ۲۰۱۹، برنده جایزه توسعه پایدار شهر سوئد گوتنبرگ شد. این جایزه، همچنین جایزه دریافت شده توسط ال گور (۲۰۱۱) یا کوفی عنان (۲۰۰۷) است. او نخستین فرد فرانسوی است که موفق به دریافت این جایزه شده‌است. او قصد دارد که زنجیره تولید و توزیع غذای کشاورزی و فراتر از مرزهای شش ضلعی را اصلاح کند.

💡 طبق تعریف یونسکو، "آموزش برای توسعه پایدار یک رویکرد آموزشی یا یک فرایند یادگیری متصل بر اصول توسعه پایدار است که با تمامی سطوح و انواع یادگیری مرتبط است و قصد دارد آموزش با کیفیتی را به منظور دست یابی به توسعه انسانی پایدار یادگیری دانستن، بودن، زندگی جمعی، اقدام کردن و تحول فردی و اجتماعی را فراهم کند."