بی آزار
بی آزار صفتی در زبان فارسی است که به فرد، رفتار یا چیزهایی اطلاق میشود که آسیبی به دیگران نمیرساند و بدون ایجاد مزاحمت یا ضرر است. این واژه از ترکیب «بی» به معنی نداشتن و «آزار» به معنی اذیت یا آسیب ساخته شده است. در وصف انسانها، بیآزار به فردی اطلاق میشود که رفتار ملایم، لطیف و بدون خشونت دارد؛ در وصف حیوانات، به حیوانی آرام و بدون خطر گفته میشود و در وصف اشیاء یا محیط، به چیزهایی اشاره دارد که مزاحمتی ایجاد نمیکنند. بیآزار بودن علاوه بر جنبه وصفی، یک ویژگی اخلاقی پسندیده در تعاملات اجتماعی محسوب میشود و در متون ادبی برای توصیف شخصیتهای مهربان و دوستداشتنی به کار رفته است. این واژه در مقابل «پرآزار» یا «آزاردهنده» قرار دارد و در مکالمات روزمره نیز برای تأکید بر آرامش و بیخطر بودن فرد یا محیط استفاده میشود.
مترادفها
بیخطر، بیضرر، بیگزند
متضادها
آزاردهنده، مضر، آسیبرسان
فرهنگ عمید
( بی آزار ) کسی یا چیزی که آزار نمی رساند، بی خطر: حیوان بی آزار.
ویکی واژه
innocuo
جمله سازی با بی آزار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بردباری جوی و بی آزار باش تا که گردد در هنر نام تو فاش
💡 از دم تیغ است پشت تیغ بی آزارتر هر که می گرداند از ما روی، ممنونیم ما
💡 چون در دلت آن بود که گیری یاری برگردی ازین دل شده بی آزاری
💡 از دم تیغ است پشت تیغ بی آزارتر هرکه می گرداند از من روی ممنونش منم
💡 فرود آمد از اسب و او را چو باد بی آزار نرم از بر زین نهاد
💡 میکشد ساقی خمارم باده را تعجیل کن فیض را از جام باقی عیش بی آزار ده
💡 حیواناتی مانند گوزنها در جنگلهای انبوه، موجوداتی بسیار آرام و بیآزار هستند که معمولاً از حضور انسانها به شدت میترسند و فرار میکنند.
💡 او انسانی با روحیه بسیار مهربان و قلبی بیآزار است که همیشه سعی میکند به جای ایجاد تنش، آرامش را به اطرافیان خود ببخشد.
💡 در این داستان کودکانه، شخصیت اصلی یک جادوی بیآزار را پیدا میکند که به جای تخریب، به رشد و شکوفایی گیاهان کمک میکند.