خواهان

خواهان. [ خوا / خا ] ( نف ) طالب. شائق. مشتاق. آرزومند. ( ناظم الاطباء ). خواهنده. ( آنندراج ). دوستدار. عاشق. ( یادداشت بخط مؤلف ):
رزبان شد بسوی رز بسحرگاهان
کو دلش بود همیشه سوی رز خواهان.منوچهری.امیرالمؤمنین جویای این است و خواهان است. ( تاریخ بیهقی ). در حالتی که خواهان است چیزی را نزد اوست از ثواب. ( تاریخ بیهقی ). شتاب کن در ارسال جواب این نبشته بسوی امیرالمؤمنین به آنکه اختیار کنی آنچه از اودر آن است چرا که مشتاقست و خواهان. ( تاریخ بیهقی ).چه گفته اند هرکه را زبان خوشتر خواهان بیشتر. ( قابوسنامه ). بهشت ما ترا جویانست و مقصد ما تو را خواهانست. ( قصص الانبیاء ). او را بمن فرستید اگر خواهان آن هست و اگر نیست. ( تاریخ قم ). دنع؛ خواهان طعام و گرسنه گردیدن. ( منتهی الارب ).
- خواهان چیزی شدن؛ طالب چیزی شدن. علاقه مند بچیزی شدن:
بدیدار وی در سپاهان شدم
به مهرش طلبکار و خواهان شدم.سعدی.- امثال:
خواهان کسی باش که خواهان تو باشد، نظیر: برای کسی بمیر که برایت تب کند.
|| ( ق ) در حال خواستن. ( یادداشت بخط مؤلف ). || ( اِ ) ج ِ خواه بمعنی طالب. || مدعی در اصطلاح دادگستری. ( از لغات فرهنگستان ).

(خا ) (ص فا. )۱ - خواستار. ۲ - مشتاق. ۳ - مدعی.

۱. خواستار، متقاضی.
۲. [مقابلِ خوانده] (حقوق ) آن که از کسی شاکی است، مدعی.

( صفت ) ۱ - خواهنده خواستار. ۲ - کسی که از دیگری چیزی طلب دارد مدعی

خواهان (plaintiff)
(یا: مدعی؛ دادخواه) در حقوق، شخصی که با اقامۀ دادخواست مدنی در دادگاه خواسته ای (مثلاً خساراتی) را مطالبه می کند و اگر شکایت کیفری مطرح نماید، به جای خواهان، شاکی نام دارد.

💡 روز جنگ از چنگ او در چشم بدخواهان ملک غنچه چون پیکان و برگ بید همچون خنجرست

💡 بی گنه بر تن ما یک سر مو نیست، مگر خوی عفویم که خواهان گناه آمده‌ایم؟

💡 خوش آن بیداد کز فریاد من جانان برون آید نفیر دادخواهان سر کشد سلطان برون آید

💡 کشور ایران ز انبوه فتن در خطر است ای وطن‌خواهان زنهار وطن در خطر است

💡 من که تا غایت به امید خدیو نامور قرض خواهان دگر را کرده‌ام امیدوار