خودآگاه

( خودآگاه ) خودآگاه. [ خوَدْ / خُدْ ] ( ص مرکب ) بی واسطه آگاه بچیزی. بدون تعلیم آگاه به امری. شناسنده چیزی بخودی خود.

( خود آگاه ) بی واسطه آگاه بچیزی بدون تعلیم آگاه بامری.

💡 خودآگاه نی خسرو از این خبر چو بشنید بگریخت زآن تاجور

💡 این گونه جنبه‌های ناخودآگاه شخصیت در نوع رفتارهای زن و مرد اهمیت بسزایی دارد. که این قسمت‌ها مکمل‌هایی برای نقاب هستند.

💡 چو شو ذوق خودآگاهی‌ات زین سخن برو دست در دامن شرع زن

💡 رو ز خودآگاه شو چون پیر راه تا بود همراه تو سرّ الاه

💡 رو بزن جام کز این نکته خودآگاه شوی در نظر شعر صغیرت اگر اغراق آید

💡 تو باب الله میدان مرتضی را ز خودآگاه میدان مرتضی را