جای باش

جای باش. [ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خانه و سرا و منزل را گویند. ( برهان ). مجازاً خانه و وطن. ( بهار عجم ) ( آنندراج ). رجوع به جای باشش شود.

(اِمر. ) ۱ - محل اقامت. ۲ - خانه، سرا، منزل.

۱. جای اقامت، محل اقامت.
۲. خانه، سرا، منزل.

( اسم ) ۱- محل اقامت. ۲- خانه سرا منزل.

محل اقامت.
خانه، سرا، منزل.

💡 گرت موئی خودی برجای باشد ترا بندی گران بر پای باشد

💡 برو خواندند آفرین خدای که تا جای باشد تو مانی به جای

💡 اگر من نشستم تو در پای باش ور از جای رفتم تو بر جای باش

💡 آخر گفت: اگر خواهی که قدر تو بر جای باشد قدر مردمان بشناس.

💡 چوکاری میکنی اینجا یقین تو سزد کاینجای باشی پیش بین تو

💡 اصلم از تون است و نیشابور جای باشدم در مشهد سلطان سرای