خشمگین

خشمگین. [ خ َ /خ ِ ] ( ص مرکب ) غضبناک. آنکه پر از خشم و قهر باشد. ( ناظم الاطباء ). غراشیده. آرغده. تر. مُغضِب. خشمن. خشمین. خشمگین. تافته. آلغَدَه. ساخط. آشفته. برآشفته. غَضوب. غضبان. خشمناک. غاضب. غضبی. غضب آلود. حنیق.حانق. مُتِغَیَّر. ( یادداشت بخط مؤلف ):
جهاندار یزدان جهان آفرین
از آنکار بر سام شد خشمگین.فردوسی.شود شاه ایران بما خشمگین
ز ناپاک رایی درآید بکین.فردوسی.

( ~. ) (ص مر. ) غضبناک، خشمناک.

عصبانی، برآشفته، غضبناک.

( صفت ) غضبناک خشمناک.

غضبناک، خشمناک.

💡 گشت یک روز از ایاز نازنین در میان جمع سلطان خشمگین

💡 رحم کن پنهان ز خود ای خشمگین ای که خلقت به ز صد من انگبین

💡 ز پاسخ به مردان کوفه زمین بد آن دیو دم بسته و خشمگین