ثرید

ثرید. [ ث َ ] ( معرب، اِ )معرب ترید. ( بحر الجواهر ). تریت. تلیت. ( عامیانه ). ابورزین. اشکنه. نان شکسته در کاسه. یخنی. اُثردان. مثرود. ثریده. ثُردَه. و آن غالباً از گوشت باشد. || نوعی از طعام که پاره های نان را در شوربای گوشت تر کنند. ( از بحر الجواهر و لطائف ) ( غیاث اللغة ): رسول گفت چون بمدینه آمدم عمر را دیدم که در مسجد نشسته بود و طعام همی داد و عمر هر روزشتری بکشتی بآب و نمک بپختی و درویشان و غریبان را بدادی و کاسه های ثرید بر خوان نهادی و آن طعام بدادی پس بخانه شدی و طعام خوردی. ( ترجمه طبری بلعمی ).
چو بنهاد آن تل سوسن به پیش من چنان بودم
که پیش گرسنه بنهی ثرید چرب بهنانه.حکاک.نه قدید و نه ثرید و نه عدس
آنچه خوردی آن بگو تنها و بس.مولوی.او پس از تو زاد و از تو بگذرید
تو چنان خشکی ز سودای ثرید.مولوی.|| کفی که بالای خمر پدید آید. ج، ثرائد.
ثرید. [ ث َ ] ( اِخ )قلعه ای است در یمن از بنی حاتم بن سعد. گویند به میان آن چشمه ای است که بشدت فوران کند. ( مراصد الاطلاع ).

(ثَ ) [ معر. ] (اِ. ) تریت، نانی که در آبگوشت یا شیر و غیره بخیسانند و بخورند.

= تریت

( اسم ) طعامی است که پاره های نان را در شوربای گوشت تر کنند تربت تلیت اشکنه.
قلعه ایست در یمن از بنی حاتم بن سعد گویند بمیان آن چشمه ایست که بشدت فوران کند

تریت، نانی که در آبگوشت یا شیر و غیره بخیسانند و بخورند.

💡 گر چو من شوریده دین میبایدت ور ثریدی این چنین میبایدت

💡 خوردم ز ثرید و پاچه یک چند از پاچه سر مرا زیانست

💡 آن ثریدی را که تو در کل حال در شکستی مدت هفتاد سال

💡 مستان الستیم به جز باده ننوشیم بر خوان جهان نی ز پی آش و ثریدیم

💡 ز جیب و فکرت او دست مسند و دیوان مآثرید بیضا گرفت و دامن طور

💡 تا خوان تو بدیدم آزاد از ثریدم تا خویش تو بدیدم از خویش خود نفیرم