حکاک

حکاک. [ ح َک ْ کا ] ( ع ص ) سوده گر. ( مهذب الاسماء ) ( دهار ). حک کننده. بسیار تراشنده. || نگین سای. ( ربنجنی ) ( تفلیسی ) ( منتهی الارب ). نگینه سای. مهره سای. ( ملخص اللغات ). مهرکن. نقاش الخواتیم. ( ابن البیطار ). ج، حکاکون ( مهذب الاسماء )، حکاکین.
- امثال:
حکاک را به قم آباد چکار.
|| که پر خارد. که پر خارش دارد. بیماری خارش و سوزش اعضاء. شیخ الرئیس، در فصل الاوجاع التی لها اسماء، گوید: سبب وجعالحکاک، خلط حریف اومالح. و در شرحی از شروح نصاب آمده است: دردی که با آن خارش در عضو دردناک باشد و صاحب ذخیره خوارزمشاهی گوید: حکاک؛ الم خارش است. رجوع به وجع شود.
حکاک. [ ح ُ ] ( ع اِ ) بوره. بورق. || ( مص ) حکه. خارش. حاجت خاریدن. ( منتهی الارب ).
حکاک. [ ح ِ ] ( ع مص ) حکاک دابة؛ سوده و خراشیده گردیدن ستور. || ( اِ ) حکاک شر؛ بسیار پیش آینده به بدی. ( منتهی الارب ).

(حَ کّ ) [ ع. ] (ص فا. ) کسی که شکل یا نوشته ای را بر فلز یا نگین انگشتری حک کند.

کسی که نوشته یا صورتی را روی نگین یا فلز حک می کند، نگین ساز، مهرساز.

بسیارحک کننده، نگین ساز، مهرساز
۱ - ( صفت ) بسیار حک کننده. ۲ - آنکه شکل یا نوشته ای را بر فلز یا نگین انگشتری حک کند نگین سای مهر کن مهر ساز. ۳ - ( اسم ) دردی که بسبب آن از خاریدن اعضا سوزش بهم رسد. ۴ - دارویی که موجب تحریک و خارش پوست گردد.
سوده و خراشیده گردیدن ستور

{engraver} [هنرهای تجسمی] کسی که به حکاکی اشتغال دارد

کسی که شکل یا نوشته‌ای را بر فلز یا نگین انگشتری حک کند.

💡 پیشینه این هنر در ایران، تاریخ روشنی ندارد و از اثر مستندی که بیانگر نخستین مکان یا نخستین شیء باشد که بر روی آن قلم‌زنی، چکش‌کاری یا حکاکی شده‌است، اطلاع دقیقی در دست نیست.

💡 خاتم شاهی که به روی نام شاهی نقش بود دست حکاک اجل با نقش آن خاتم چه کرد

💡 نقش مهر تو چه لازم، که به قلبم باشد از ازل مهر تو کنده است به دل حکاکم

💡 پایاوایی که در کتیبه‌ها نام برده شده‌است تنها نوع شناخته شده ازاین مقبره است. این مقبره نمونه‌ای خاص از سبک رایج لیکیایی بوده که از سنگ ساخته و حکاکی شده اما طرح آن از ساختارهای چوبی وام گرفته شده است.

💡 شعار کبک «من به خاطر می‌آورم» بر روی نمای خارجی بنای پارلمان حکاکی شده و بر روی نشان شهر و پلاک‌های خودروها هم دیده می‌شود. قدیس محافظ کانادای فرانسه ژان باتیست و روز ۲۴ ژوئن روز این قدیس و جشن ملی است.

💡 اسمش علی احمد و حکاک بود. به ریاضات و مجاهدات کوشش نمود. به مقامات عالیه رسید. درمجلس جهانگیر بود که مطربی این بیت را می‌خواند: