جان سپاری

جان سپاری. [ س ِ ] ( حامص مرکب ) عمل جان سپار. جان دهی. جان دادن. فداکاری: با اسوباران اردشیر کوخشش و کارزار و جانسپاریهای سخت کردند. ( کارنامه اردشیر ص 19 س 10 ).
ما از پی تو بجان سپاری
با خصم خودت چراست یاری.نظامی.هر کس بمصاف در سواری
مجنون بحساب جان سپاری.نظامی.بود بیماری شب جان سپاری
زبیماری بتر بیمارداری.نظامی.

( ~. ) (حامص. ) فداکاری.

جانبازی، فداکاری.

عمل جان سپار جان دهی فداکاری.

فداکا

💡 شکاران به پیشت، گلوها کشیده که جان بخش ما را، سزد جان سپاری

💡 قدم در ره نهاد از روی یاری به جان آورد شرط جان سپاری

💡 هزار جان گرامی بناز پرورده فدای صبر که انصاف جان سپاری کرد

💡 گر روی بنمائی به من ای شمع بنمایم به تو در جان سپاری عاشقی چابک‌تر از پروانه هم

💡 قاسم، بکجا رویم ازین در؟ به زان نبود که جان سپاریم؟

💡 من به ذوق جان سپاری و تو خون ریزیت کار آفت تعجیل چبود علت تأخیر چیست