دانه دانه

دانه دانه. [ن َ / ن ِ ن َ / ن ِ ] ( ق مرکب ) قید تکرار:
اندک اندک بهم شود بسیار
دانه دانه است غله در انبار.سعدی. || یک یک. یکی یکی. مجزی به افراد جدا از یکدیگر: محبب؛ حبه حبه:
در پله ترازوی اعمال عمرما
طاعات دانه دانه و عصیان تنگ تنگ.سوزنی.تیغ حصرم رنگ و بر وی دانه دانه چون عنب
پخت گردون زان عنب نقل و ز حصرم توتیا.خاقانی.

( ~. ~. )(اِمر. )یکایک، یکی یکی، هر یک پس از دیگری. دانه کردن ( ~. کَ دَ ) (مص م. ) پراکنده کردن.

قید تکرار

💡 دانه گر بایدم چو مور نژند باشدم اشک دانه دانه بسند

💡 در پله ترازوی اعمال عمر ماست طاعات دانه دانه و عصیان بتنگ تنگ

💡 از دانه دانه اشک دو رخسارش‌ بس‌ طعنه بر نجوم دو پیکر زد

💡 گیرند دفعه دفعه‌، زنان تنگ در برت وز بوسه دانه دانه‌، کنندت گهر نثار

💡 سرشک لاله گون را اندرین باغ بیفشانم چو شبنم دانه دانه

💡 بهم پیوسته اشک دانه دانه شده زنجیر پایش عاشقانه