سرور

سرور. [ س َرْ وَ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) مهتر و رئیس و بزرگ و خداوند. ( آنندراج ). خداوند و مهتر و بزرگ و بزرگتر از همه و رئیس وپیشوا. ( ناظم الاطباء ). رئیس. ( زمخشری )

(سَ وَ ) (ص مر. ) پیشوا، رییس.
(سُ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) شاد شدن. ۲ - (اِمص. ) شادمانی.

رئیس، پیشوا، سرپرست، بزرگترطایفه وقبیله، شادشدن، خوشحال شدن، شادی، شادمانی
۱ - ( مصدر ) شاد شدن خوشحال گشتن. ۲ - ( اسم ) شادمانی نشاط خوشحالی. ۳ - سماع ( صوفیان ).
مهتر و رئیس و بزرگ و خداوند. سید. یا کارگزار.

اسم: سرور (دختر، پسر) (فارسی، عربی) (تلفظ: sarvar) (فارسی: سُرور) (انگلیسی: sorur)
معنی: بزرگ، رئیس، پیشوا، شادمانی، طرب، خوشحالی، آنکه مورد احترام است و نسبت به دیگری یا دیگران سِمَت بزرگی دارد، فرمانده، ( به فتح واو ) آن که مورد احترام است و نسبت به دیگران سمت بزرگی دارد

💡 سرورا، پروردگارا، شادزی، آزاد باش از غم لیل و نهار و گردش شمس و قمر

💡 داشتم امید آن کز خدمت درگاه تو همچو دیگر همسران خویش گردم سروری

💡 رسید چون به بر از صدهزار کم افتد یکی چنان که برد دیده نور و سینه سرور