ردع

ردع. [ رَ ] ( ع مص )بازداشتن کسی را از چیزی و منع نمودن وی. ( ناظم الاطباء ). بازداشتن کسی را و رد کردن و بازایستانیدن از چیزی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). بازداشتن. ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل چ دبیرسیاقی ص 2 ).باززدن از کار. ( تاج المصادر بیهقی ) ( مصادر اللغه زوزنی ). طرد و دفع و منع. ( ناظم الاطباء ). منع. بازداشت. مقابل جذب. ( یادداشت مؤلف ). || گشاده کردن: ردع جیبه عنه؛ گشاده کرد گریبان خود را از آن. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ردع کسی به چیزی؛ درمالیدن و آلوده ساختن به چیزی. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). به چیزی آلودن. ( ترجمان ترتیب عادل چ دبیرسیاقی ص 2 ). بیالودن به عطر و جز آن. ( مصادر اللغة زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( از دهار ). || ردع السهم؛ زدن پیکان تیر را به زمین تا به جای خود نشیند. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || ردع المراءة؛ آرمیدن با زن. ( از ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ). || برگردیدن گونه. ( آنندراج ). دگرگون شدن رنگ چیزی یا کسی. ( از اقرب الموارد ). نکس کردن مرض بیمار و برگشتن گونه او: رُدع المریض ( مجهولاً ). ( ناظم الاطباء ). || اثر گرفتن از رنگ و بوی چیزی. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
- حروف ردع یا زجر و منع؛ عبارتند از کَلاّ و جز آن. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ج 1 ص 357 ). این اصطلاح ادبی است و در زبان عرب کلامی باشد که برای زجر متکلم وضع شده است، مانند: «ربی اهانن. کلا» ( قرآن 16/89 و 17 )؛ ای لاتکلم بهذا فانه لیس کذلک. ( فرهنگ علوم نقلی تألیف سجادی از الهدایة ص 212 ). و رجوع به کتب نحو و حرف و حرف ردع شود.
ردع. [ رَ ] ( ع اِ )گردن. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || زعفران. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). زعفران و گویند لطخ آن است. ( از اقرب الموارد ). || اثری از رنگ و بوی زعفران و خون. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || خون و اثر و لطخ آن. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). خون. ( مهذب الاسماء ). || رکب ردعه؛ بر روی افتاد در خون خود. ( ناظم الاطباء ). گویندبه کشته: «رکب ردعه »؛ وقتی که بروی بر خون خود بیفتد، و «رکب البعیر ردعه »؛ وقتی بر زمین افتد و گردنش بسوی بدن رود. ( از اقرب الموارد ). || اثری از بوی خوش در بدن. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).

(رَ دْ ) [ ع. ] (مص م. ) بازداشتن، منع کردن.

۱. بازداشتن، بازداشتن کسی را از چیزی یا کاری.
۲. رد کردن.

( مصدر ) باز داشتن منع کردن رد کردن: [[ ضرب و تادیب موجب ردع او نشد ]].
جمع اردع و جمع ردعائ

بازداشتن، منع کردن.

💡 یارب به چه روی جانب کعبه رود گبری که کلیسیا ازو داردعار

💡 خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد چون مور پر برآردعمرش تمام گردد

💡 دردعشقم من و خلوتگه رازم وطن است گشته‌ام اینقدر از نالهٔ رسوا، رسوا

💡 چو از مرغ و ماهی تهی کرد جای به نوشابهٔ بردع آورد رای

💡 چو او را چنان سختی آمد بروی ز بردع بیامد پسر کینه جوی