حسنا

[ویکی الکتاب] معنی حُسْناً: نیکو(حسن عبارت است از هر چیزی که بهجت و شادابی آورد و انسان به سوی آن رغبت کند )
معنی حَسَناً: به صورتی نیکو(حسن عبارت است از هر چیزی که بهجت و شادابی آورد و انسان به سوی آن رغبت کند )
ریشه کلمه: 
حسن (۱۹۴ بار)
(بر وزن قفل) زیبائی. نیکوئی. در قاموس گوید: «اَلْحُسْنُ: الْجَمالُ» (زیبائی) در صحاح گفته: «اَلْحُسْنُ: نَقیضُ الْقُبْحِ. (نیکی). هر دو از این معنی در قرآن یافت می‏شود مثل و نه ترا است که آنها را به همسران دیگر عوض کنی گر چه زیبائی ایشان تو را به شگفت ارد. و مثل انسان را نسبت به پدر و مادرش به نیکی سفارش کرده‏ایم. راغب گوید: حسن (به ضمّ اوّل عبارت است از هر چیز سرور آور و خویش آیند. قول راغب جامع هر دو معنای فوق است زیرا خوش آیند شامل هر دو از زیبائی و نکوئی است. حسن در قرآن هم مصدر آمده و هم اسم. مثل آیه 8 عنکبوت که ذکر شد و مثل که هر دو مصدر اند و می‏شود گفت که اسم اند و نحو که هر دو اسم اند یعنی: برگشت خویش آیند و ثواب دلپسند نزد خداست. حَسَن (بر وزن فرس) وصف است به معنی زیبا و نیکو. پروردگارش او را پذیرفت پذیرشی نیکو. موارد استعمال آن: قبول حسن، قرض حسن، متاع حسن، رزق حسن، اجر حسن، بلاء حسن، و غیره است. حسنة: هر نعمت خوش آیند و شاد کننده است که به انسان می‏رسد و سیّئه ضدّ آن است (مفردات) و شامل نعمت دنیا و آخرت هر دو است پروردگارا به ما در دنیا نعمتی نیکو بخش و در آخرت نعمتی نیک بخش و ما را از عذاب آتش نگاه دار. این کلمه مجموعاً 28 بار در قرآن مجید آمده است و شامل نعمت هر دو جهان است و حتی در طاعت و شفاعت و پیروی نیز به کار رفته است. حسنات جمع حسنة است و شامل نعمتهای دنیا و آخرت هر دو می‏باشد و جمعاً سه بار در قرآن یافت می‏شود: هود 114 فرقان:70. احسن اسم تفضیل است بهتر از خدا در حکم کدام است ؟مجموعاً 36 بار در قرآن مجید ت‏کده است. مؤنث آن حسنی است و خدا به همه وعده بهتر داده است «حسنی» در این آیه و آیات دیگر باید موصوفی داشته باشد مثل و مثل که «کلمة» و «الاسماء» موصوف حسنی است و این کلمه 17 بار در کلام اللّه مجید تکرار شده است. در آیاتی نظیر غرض آن نیست که: با حسن تابع شوید و به حسن تابع نشوید یا احسن را قبول می‏کنیم ولی حسن را نه بلکه شاید غرض آن است که ما انزل اللّه همه احسن است و انچه خدا قبول کند همه احسن است.