لغت نامه دهخدا
( جیبة ) جیبة. [ ج َ ب َ ] ( ع اِ ) گریبان جامه. ( محیط المحیط ). رجوع به جیب شود.
جیبة. [ ب َ ] ( ع اِ ) جواب. پاسخ. ( منتهی الارب ): انه لحسن الجیبة. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
جیبه. [ ج َ ب َ ] ( ترکی، اِ ) زره. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ):
بس که پیکان تو در جیبه جان می بینم
در برخویشتن این جیبه گران می بینم.سیفی.- جیبه خانه؛ زره خانه. ( آنندراج ). قورخانه. زرادخانه. جباخانه:
ز جیبه خانه شاه نجف بدست دعا
بدفع تیغ حوادث فرستمت جوشن.ظهوری ( از آنندراج ).و در جیبه خانه از روزی پنج جیبه مکمل شدی. ( تذکره دولتشاه سمرقندی، ذیل ترجمه ابن یمین ).
جیبه. [ ب َ ] ( ترکی، اِ ) بکسر و یای مجهول، بمعنی بکتر و این لفظ ترکی است. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( از انجمن آرای ناصری ).