جبن

جبن. [ ج َ ب َ ] ( اِ ) خرزهره. رجوع به خرزهره شود.
جبن. [ ج ِ ] ( ع اِ ) پنیر. ج، اَجبان.
جبن. [ ج ُ] ( ع اِ ) پنیر. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( مهذب الاسماء ) ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( از قطر المحیط ). || ( مص ) بددلی و ترسندگی. ( منتهی الارب ).بددل گردیدن. ( آنندراج ). به معنی غردلی یعنی ترسیدن از جنگ. ( آنندراج ). ضد شجاعت. فشل. ترس. بیم. پروا. || در اصطلاح اخلاق و روانشناسی، حالت خاصی است که بر قوه غضبیه نفس حاصل میشود و از هر کار شایسته و ناشایستی خودداری میکند. در نفائس الفنون چنین آمده: طرف تفریط شجاعت است و آن حذر کردن است ازچیزی که حذر از آن محمود نباشد. ( نفائس الفنون ). جرجانی گوید: هی هیئة حاصلة للقوة الغضبیة بها یحجم عن مباشرة ما ینبغی و ما لاینبغی. ( تعریفات جرجانی ). جُبُن. ( منتهی الارب ). ترس. و رجوع به این کلمات شود.
جبن. [ ج ُ ب ُ ] ( ع اِ ) پنیر. ( منتهی الارب ) ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).سفیدی که از آب شیر جدا کنند. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). || ج ِ جبین. ( منتهی الارب ). || ( مص ) بددلی و ترسندگی. ( منتهی الارب ). بددل گردیدن. ( آنندراج ). غردلی یعنی ترسیدن از جنگ. ( غیاث اللغات ). بددلی. ترسندگی. ترسانی. ترس. بی دلی. و رجوع به جُبْن و ترس شود. بددل شدن. ( تاج المصادر بیهقی ).
- ماءالجبن؛ آبی است که بعد از جدا کردن سپیدی شیر باقی مانده و آن اگر از بز باشد در بعضی امراض بکار برند و عوام از نافهمیدگی ماءالجوبن یا مال جوبن گویند. ( از غیاث اللغات ) ( آنندراج ).
جبن. [ ج ُ ب ُن ن ] ( ع اِ ) جُبُن. جُبْن.پنیر. ( منتهی الارب ) ( از قطر المحیط ). حکیم مؤمن آرد: بتشدید نون، به فارسی پنیر مینامند. تازه او در دوم سرد و تر و مقوی معده و روده و مقوی گرده و ملین طبع و مولد خلط صالح و خون و دیرهضم و بعد از هضم سریعالسلوک در اعضا و با مغز گردکان و صعتر بغایت مسمّن بدن و باعث نرمی جلد و برشته او بعد از طبخ و فشردن حابس اسهال و ضمادش مانع ورم جراحات و مضر مبرودین و رافع اشتهای طعام و غیرمهضوم او باعث قولنج و سده و ظلمت بصر و مصلحش عسل و نعناع و صعتر است. و پنیر نمکسود کهنه در دوم گرم و خشک و قاطع بلغم و مقوی اشتها و امعا و مجفف رطوبات و ضماد او با عسل جهت انفجار دمل و رفع داخس و با نوشادر جهت کلف نافع و مولد اخلاط مراری و معطش و مولد حکّه و جرب و مضر محرورین و صاحبان سده احشا و بسیار کهنه و متعفن او اقرب به سمیت و مصلحش مغز گردکان و در محرورین، میوه ها وترشیها است. و غیر چکیده پنیر که آن را دلمه گویندو در نهایت ترطیب و منوّم و جهت تب دق و سل و التهاب معده و رفع یبوست جلد و طبع و وسواس و امراض صفراوی و التهاب خون نافع است. ( تحفه حکیم مؤمن ). و رجوع به تذکره ضریر انطاکی ص 106 و ترجمه صیدنه شود.

(جُ ) [ ع. ] (اِ. ) ترس.

۱. ترسیدن.
۲. ترس، بیم، ضعف قلب.

پنیرترسیدن، بددل شدن، ترس، بیم، بددلی
( اسم ) ترس کم دلی بد دلی.
نام طایفه ای در شمال هند

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۱(بار)
جبین طرف پیشانی است. وسط پیشانی را جبهه و دو طرف آن را جبینان گویند چون هر دو تسلیم شدند و او را به طرف پیشانی به زمین خوابانید. آیه در خصوص حضرت ابراهیم و اسمعیل علیه السلام است.

ترس.

💡 هیئتت وقت ظفر چون جبنبش آرد در زمین گوید از دهشت زمین با آسمان این المفر

💡 و فرق بین خوف و جبن آن است که در جبن، الم و دل سوختن ضروری نیست پس کسی که شب در خانه تنها نمی خوابد جبن دارد و خوف ندارد، زیرا که تا در آنجا نخوابیده المی ندارد.

💡 دوم: خوف مذموم، و این قسم است که از جمله مهلکات است و مراد در این موضع، این قسم است و این قسم از خوف، نتیجه صفت جبن است.

💡 عبد الرحمن بن ساعده گفت: یا رسول اللَّه انه یعجبنی الخیل فهل فی الجنة خیل فقال له النبی ص «یا بن ساعدة، ان ادخلک اللَّه الجنّة کان فیها فرس من یاقوت احمر، یطربک حیث شئت من الجنة»

💡 ز عشق عاشق درویش خلق در عجبند که آنچ رشک شهانست او چرا خواهد

💡 لاجرم روی بزرگان همه سوی در اوست حاجبند ایشان گویی و در خواجه حرم