تیتال
لغت نامه دهخدا
تیتال. ( اِ ) فریب و چاپلوسی را گویند. ( برهان ). مکر و فریب و بدین معنی مشترک است در هندی. ( آنندراج ). فریب و حیله و مکر و چاپلوسی.( ناظم الاطباء ). فریب و مکر و چاپلوسی و تملق. ( فرهنگ فارسی معین ). سخنان فریبنده. گفتاری فریبنده. سخنان آرام کننده. چرب زبانی با طفل. آرام کردن بچه و مانند او را بزبان: با زبان و تیتال طوری بچه را از گریه بازداشتم. با بچه با زبان و تیتال باید رفتار کرد نه با کتک. ( از یادداشتهای مرحوم دهخدا ):
لب از مژگان پر از تیتال عشوه
دو چشم آبستن اطفال عشوه.فوقی یزدی ( از آنندراج ).چون کلام اﷲ ناطق معجزی داری بیار
هیچکس از شیوه تیتال پیغمبر نشد.باقر کاشی ( ایضاً ).
فرهنگ معین
(اِ. ) ۱ - فریب، مکر. ۲ - چاپلوسی.
فرهنگ عمید
۱. مکر، فریب.
۲. (اسم مصدر ) چاپلوسی.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - فریب مکر. ۲ - چاپلوسی تملق.
ویکی واژه
فریب، مکر.
چاپلوسی.
جمله سازی با تیتال
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ز آن سپس هر که ز من خواهد گیرد حکمی زر و سیم ار ندهد گیرم از او با تیتال
💡 جز آن خنده سرد و تیتال گرم تهی از شگفتی و بیرون ز شرم
