تکلفی

تکلفی. [ ت َ ک َل ْ ل ُ ] ( ص نسبی ) منسوب به تکلف. ظاهری. ساختگی. ریاکارانه. با تزویر و ریا. با ظاهرسازی:
تا زهد تکلفیت برخیزد
بر ناصیه داغ فاسقی باید.خاقانی.

منسوب به تکلف ظاهری

💡 وز وعدهٔ طبیعی و جود تکلفی نام و نشان نماند ز نام و نشان تو

💡 هرکس به می نداد ردای تکلفی در کام او شراب اباحت نشد لذیذ

💡 هزار سال عطای تکلفی بخشد کسی که یابد ازو یک عطای ماحضری

💡 از بس نباشدش نمک بی تکلفی ما را نمیشود بمذاق آشنا لذیذ

💡 فکنده است ز هم دور آشنایان را تکلفی که درین روزگار باب شده

💡 تا زهد تکلفیت برخیزد بر ناصیه داغ فاسقی باید