تلاقی

تلاقی. [ ت َ ] ( ع مص )فاهم رسیدن و یکدیگر را دیدن. ( زوزنی ). یکدیگر را دیدن. ( دهار ) ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). باهم ملاقات کردن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). دیدار کردن و همدیگر را دیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). بیکدیگر رسیدن. ( از اقرب الموارد ). یوم التلاقی؛ روز رستخیز. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) ملاقات و مصادفت. || دچارشدگی: تلاقی فئتین؛ دچارشدگی دو گروه باهم. ( ناظم الاطباء ).

(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) دیدار کردن.

۱. به هم رسیدن، رسیدن دو شخص یا دو چیز به هم.
۲. یکدیگر را دیدن، دیدار کردن با هم.

بهم رسیدن، رسیدن، دیدارکردن، روزقیامت، دیدن
۱ -( مصدر ) دیدار کردن فراهم رسیدن بهم رسیدن هم را دیدن. ۲ -( اسم ) دیدار. یا یوم تلاقی ( یوم التلاقی ). روز قیامت.

تلاقی (جمع تلاقی‌ها)
دیدار کردن.
بیکدیگر رسیدن.

💡 فرست آن عشق ساقی را بگردان جام باقی را که از مزج و تلاقی را ندانم جامش از صهبا

💡 خوشحالم از تلاقی خدام روضه ات باشد کنم تلافی عمری که شد تلف