تقلیب

تقلیب. [ ت َ ] ( ع مص ) نیک بگردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). برگردانیدن. ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) ( منتهی الارب ) ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). باژگونه کردن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ):
خفته از احوال دنیا روز و شب
چون قلم در پنجه تقلیب رب.مولوی.من از این تقلیب بویی می برم
بدگمانی می رود اندر سرم.مولوی.بی خبربود آنکه آن عقل و فؤاد
بی زتقلیب خدا باشد جماد.مولوی.و از جمله حیلت اکره بر مساح یکی آن است که زمین را تقلیب کرده باشد و بازگردانیده و او در آن سوگند راستگو بود. ( تاریخ قم ص 110 ). || پشت چیزی به سوی شکمش کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || بدل کردن حرفی را به حرفی. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).

(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) دگرگون کردن، وارونه کردن.

۱. برگردانیدن، وارون کردن، دگرگون کردن.
۲. وارون کردن کلمه و بدل کردن حرفی به حرف دیگر.

برگردانیدن، وارون کردن، دگرگون کردن
۱ - ( مصدر ) زیر و رو کردنباژگون کردن. ۲ - دیگرگون کردناز حالی بحالی در آوردن. ۳ - بدل کردن حرف بحرف دیگر. ۴ - ( اسم ) بازگوئی. ۵ - دیگرگونی. جمع: تقلیب.

{denaturation} [پزشکی] دگرگون ساختن خواص فیزیکی و فیزیولوژیکی مواد به وسیلۀ حرارت یا پرتوهای ایکس یا مواد شیمیایی

دگرگون کردن، وارونه کردن.

💡 او نگفت این نقش داد آب نیست این به جز تقلیب آن قلاب نیست

💡 دل مسمی زان سبب آمد به قلب کو ب ه تقلیب است در شادی و کرب

💡 هم به تقلیب تو تا ذات الیمین یا سوی ذات الشمال ای رب دین

💡 ما چون قلم به پنجهٔ تقلیب او دریم ای شیخ عام یاوه مگو اختیار چیست

💡 بی‌خبر بود او که آن عقل وفاد بی ز تقلیب خدا باشد جماد