تقلد. [ ت َ ق َل ْ ل ُ ] ( ع مص ) در گردن خویش کردن گردن بند. ( تاج المصادر بیهقی ) ( از آنندراج ). قلاده پوشیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || در گردن خویش کردن کار. ( زوزنی ) ( از تاج المصادر بیهقی ). برگردن خود کاری گرفتن و پیروی و تعهد. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). بعهده گرفتن کاری را و بر خود لازم کردن آنرا. ( از اقرب الموارد ): چون پنج ماه از تقلد وزارت او بگذشت چند غلام از آن او بدو دست برآوردند و او را بکشتند. ( ترجمه تاریخ یمینی ). || شمشیر برداشتن و حمایل آنرا بر دوش افکندن. ( از اقرب الموارد ).
(تَ قَ لُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - گردن بند به گردن انداختن. ۲ - پذیرفتن.
۱. قلاده به گردن انداختن.
۲. کاری به گردن گرفتن، امری را عهده دار شدن.
کاری بگردن گرفتن، امری راعهده دارشدن
۱ - ( مصدر ) بگردن گرفتنبعهده گرفتن. ۲ - قلاده بگردن انداختن.۳ - گردن گیری تعهد. جمع: تقلدات.
در گردن خویش کردن گردن بند
گردن بند به گردن انداختن.
پذیرفتن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بدین دلیل ترادر جهان تقلد ملک مقرر است و بدین قائم است برهانی
💡 تقلد العلم قوم من ذونی سفه یفوتهم باقل فی حلبته الجدل
💡 چو اندر صورت و معنی تقلد جست در تقوی رقاب سفلی و علوی در احکامش مقلد شد
💡 هم چنین هر یک از ائمه طاهرین سلام الله علیهم اجمعین در هر عهد و اوان که بزم امامت بنور کرامت افروختند واحدا بعد واحد، مایة جان شریف و قایه دین حنیف کرده، گاه متقلد سیف مجاهدت بودند، گاه متحمل رنج مصابرت، رنج خود خوار میداشتند، دین حق عزیز میگرفتند که در راه وفا از خار جفا چه بیم است ودر بحر ولا از موج بلا چه باک؟
