ترموس

ترموس. [ ت ِ ] ( اِخ ) نام شهری در یونان قدیم که مرکز اتولیا بود و مجلس عمومی حکومتهای متفق اتولیادر این شهر منعقد میشد. ( از قاموس اعلام ترکی ج 3 ).

= فلاسک

ظرفی که برای گرم یاسردنگاهداشتن مایعات است
نام شهری در یونان قدیم که مرکز اتولیا بود و مجلس عمومی حکومتهای متفق اتولیا در این شهر منعقد میشد.

ترموس سرده ای از باکتری های گرمادوست و یکی از چندین سردهٔ باکتریایی متعلق به شاخهٔ داینوکوکوتا است. گونه های ترموس را می توان از سایر سرده های خانوادهٔ ترمال ها و همچنین تمام باکتری های دیگر با حضور هشت ایندل حفاظت شده ( CSIs )، موجود در پروتئین هایی مانند آدنیلات کیناز و دی ان ای هلیکاز همانندسازی کننده و همچنین ۱۴ پروتئین حفاظت شده ( CSPs )، متمایز کرد که به طور انحصاری، در اعضای این سرده مشترک هستند.
سردهٔ ترموس، شامل گونه های زیر است:
• " T. Caldophilus " * تاگوچی و همکاران. ۱۹۸۳
• " T. eggertssonii " * پیترز ۲۰۰۸
• " T. kawarayensis " * کوروساوا و همکاران. ۲۰۰۵
• " T. murrieta " * بنر و همکاران. ۲۰۰۶
• " T. nonproteolyticus " * ۱۹۹۲
• " T. parvatiensis " * دویدی و همکاران. ۲۰۱۵
• " T. rehai " * لین و همکاران. ۲۰۰۲
• " T. yunnanensis " * گونگ و همکاران. ۲۰۰۵
• Thermus amyloliquefaciens یو و همکاران. ۲۰۱۵
• Thermus antranikianii ۲۰۰۰
• ترموس آکواتیکوس براک و فریز، ۱۹۶۹
• Thermus arciformis ژانگ و همکاران. ۲۰۱۰
• Thermus brockianus ویلیامز ۱۹۹۹
• Thermus caldifontis خان و همکاران. ۲۰۱۷
• Thermus caliditerrae مینگ و همکاران. ۲۰۱۴
• Thermus chliarophilus تنریو و همکاران. ۱۹۹۵
• Thermus composti واینا و همکاران. ۲۰۱۲
• Thermus filiformis هادسون ۱۹۸۷
• Thermus igniterrae ۲۰۰۰
• Thermus islandicus ۲۰۰۹
• Thermus oshimai ویلیامز و همکاران. ۱۹۹۶
• Thermus scotoductus ۱۹۹۴
• Thermus tengchongensis یو، یائو، مینگ، یین، ژو، لیو، تانگ و لی، ۲۰۱۳
• ترموس ترموفیلوس ۱۹۷۴، سپس ۱۹۹۵
طبقه بندی پذیرفته شده در حال حاضر بر اساس فهرست نام های پروکاریوتی ( LPSN ) و بررسی آران ای ریبوزومی ۱۶اِس و مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی ( NCBI ) به صورت زیر است.
نکته: سویه هایی که در مرکز ملی اطلاعات زیست فناوری ( NCBI ) یافت شده اند، اما در فهرست نام های پروکاریوتی با نام گذاری ( LPSN ) فهرست نشده اند با علامت * مشخص شده اند.

termos

💡 آزبست و طیف وسیعی از دیگر الیاف در تولید عایق‌های گرمایی و کامپوزیت‌های ترموسیت (مقاوم در برابر حرارت) کاربردهای مهندسی بسیار مهمی دارند. با وجود این‌که در رقابت هیچ نوع فیبر دیگری همهٔ خواص آزبست را ندارد، جایگزین‌های متعددی به‌طور مستمر در حال توسعه و معرفی برای انواع مقاصد هستند. برخی از این موارد ممکن است حتّی در برخی اعمال، عملکرد بهتری نیز داشته باشند. آن‌ها عبارت‌اند از الیاف آرامید، پشم شیشه، الیاف کربنی، الیاف پنبه‌ای، الیاف آلی و الیاف معدنی مصنوعی (گاهی در ترکیب) و طیف وسیعی از مواد معدنی ذره‌ای پرکننده.

💡 یکی از بخش‌های مهم و تحقیقاتی در آزمایشگاه بخش مولکولی است که در آن به بررسی ژنوم با استفاده از ابزارهای پیشرفته این همچون ترموساکلر می‌پردازند