تربی

تربی. [ ت َ رَب ْ بی ] ( ع مص ) پروردن.( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( آنندراج ). غذا دادن کسی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). غذا دادن کودک را تا رشد کند. || تهذیب کودک. ( المنجد ).
تربی. [ ت ُ رَ بی ی ] ( اِخ ) حسین بن مقبل که از روات حدیث است، چون بر تربت امیر قیروان مقیم بود بدان لقب ملقب گردید. ( منتهی الارب ).
تربی. [ تْرِ/ ت ِ رِ ] ( اِخ ) تربیا. رودیست در ایتالیا که وارد شط پو می شود و آنیبال در آنجا بر سمپرونیوس قنسول روم بسال 218 ق.م. پیروز گردید و سووُرُف سردار روسی بسال 1799 م. ماکدونالد را در آنجا شکست داد.

(تَ رَ بِّ ) [ ع. ] (مص م. ) پرورش دادن.

پروردن، پرورش دادن.

تربیا رودیست در ایتالیا

پرورش دادن.

💡 اکنون اثر تربیت دهر بر آن است تا صورت خرمهره دهد نطفه ى کان را

💡 عقل گفت: این مرتبت از چیست؟ وین قدر از کجا؟ گفتم از خورشید دانش ز آسمان تربیت

💡 اما بنده از آن جمله غافل است؛ که مراد جز از او خواهد و یا جز با ذکراو آرامد چون در نیست کردن و هست کردن ورا شریک نباید، محال باشد که اندر تربیت شریک باید.

💡 وین همه از اثر تربیت همت تست که هم از پرتو مهتاب بود رنگ ثمار

💡 خاک از اثر تربیتش عکس سپهر است حق پرده برانداخته جنات نهان را