تجار

تجار. [ ت َ ] ( ص ) تجا. ( فرهنگ رشیدی ). تجاره. ( فرهنگ جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ). در کتاب زند بمعنی رونده مرقوم است مثل نوند. ( فرهنگ جهانگیری ). بلغت زند و پازند رونده باشد. ( برهان ). بلغت زند و پازند رونده. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). بلغت زند و پازند رونده و مسافر و مسافرت. ( ناظم الاطباء ). تند و تیز رونده.( فرهنگ نظام ). || ( اِ ) در فرهنگها نوشته اند که کره اسبی را گویند که زین نکرده باشند و آن راستاغ نیز خوانند. ( فرهنگ جهانگیری ). کره اسبی را گویند که هنوز او را زین نکرده باشند. ( برهان ) ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). کره اسبی که زین نشده باشد. این لفظ مخفف تجاره است یا تجاره مزیدفیه آن. ( فرهنگ نظام ). رجوع به تجا و تجاره شود.
تجار. [ ت ِ ] ( ع اِ ) تُجّار. تَجَر. تُجُر. ج ِ تاجر. ( منتهی الارب )( ناظم الاطباء ). بازرگان. ( منتهی الارب ):
بدان ره اندر معروف شهرهایی بود
تهی ز مردم و انباشته ز مال تجار.فرخی ( دیوان ص 63 ).|| می فروش. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). رجوع به تجر و ماده بعد و تاجر شود.
تجار. [ ت ُج ْ جا ] ( ع اِ ) ج ِ تاجر، بازرگان. ( منتهی الارب ). سوداگران و این جمع تاجر است. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).بازرگان و بازرگانان و در زبان فارسی کلمه تجار، گاه بمعنی بازرگان استعمال میکنند و نوعاً بیشتر اوقات جمعهای تازی را مانند اسم عام استعمال مینمایند. ( ناظم الاطباء ). || می فروش. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). رجوع به ماده قبل و تجر و تاجر شود.

(تُ جّ ) [ ع. ] (ص. ) جِ تاجر، بازرگانان.

= تاجر

بازرگانان، جمع تاجر
( صفت ) جمع تاجربازرگانانسودا گران.

جِ تاجر؛ بازرگانان.

💡 بمستجار کوی او عقول جمله مستجیر ز آفتاب روی او مه منیر مستنیر

💡 مستجار هر دو گیتی قبلۀ حاجات، برد دست حاجت پیش انصار و مهاجر یک بیک