بویش

💡 عبیر افشان نسیمی کاینچنین مدهوشم از بویش ز عطرستان آن گیسوی عنبریار می‌آید

💡 به بویش کی رسد مشگ ختن حاشا ز عطرش وام می‌گیرد خطا و چین

💡 برو تازه بود آن گل مشک بوی که بویش جهان را کند تازه روی

💡 به خون ای پسر تا نیازی تو دست که بویش گزند است و بارش کیست

💡 نازم مشام شوق را ورنه صبا گر بگذرد در مصر بر پیراهنی بویش به کنعان کی رسد

💡 عطر ملایم و دلپذیر بویش گل‌های یاس در فضای باغ، تمام وجود من را پر کرد و احساس آرامش عمیقی را به قلبم تزریق نمود.

💡 با نزدیک شدن به آن باغ قدیمی، بویش تند و تیز ادویه‌های محلی در میان باد می‌وزید که خاطرات دوران کودکی را زنده می‌کرد.

💡 او مدتی طولانی در میان بویش خوش عطر کتاب‌های قدیمی و کاغذهای کهنه غرق شد تا آرامش مورد نظرش را در آن فضا پیدا کند.