خیو

خیو. [ خ َ / خیو ] ( اِ ) تف، آب دهن، خلشک. ( ناظم الاطباء ). تفو، اخ تف، خیم، ته، تهو، بزاق، بصاق، بساق، لعاب، رضاب، لیاط، ریق، خدو، انجوغ، انجوخ، لفج،مجاجه. ( یادداشت مؤلف ): و این مهتران راکه رنجه نیارستند داشتن دشنام دادندی و سرد گفتندی و خیو بر رویشان انداختندی و آنکس که خیو بر روی پیغمبر صلی اﷲ علیه و سلم انداخت کافری... ( ترجمه طبری بلعمی ). ابی بن خلف گفت قریش میگویند که تو دین او گرفته ای و من سخن گفتن و دوستی با تو حرام کردم که تو به انجمن محمد شوی و چون او در انجمن نشسته باشد سردگویی و خیو بر روی وی اندازی. ( ترجمه طبری بلعمی ).لشکری از پس عبداﷲ درآمدند و سپاه را هزیمت کردند واز اسبش بیفکندند و بسی زخمها و جراحتها داشت... اورا دید خیو بر روی وکیل زد. ( ترجمه طبری بلعمی ).
ز دیدار پیران فروماندند
خیو زیر لبها برافشاندند.فردوسی.ناگفته سخن خیوی مرد است
خوش نیست سخن مگر که در فم.ناصرخسرو.در آن میان از دهن خیو بینداخت... گفت... تو چنین بی ادبی کنی کز دهان خیو بیندازی... اشکره بر دست دارند و خیو اندازند. ( نوروزنامه ).
نیم مستک فتاده و خورده
بی خیو این خدنگ یازه من.سوزنی.بخایه های بط از نان خرده در دامن
بشیشه های بلور از خیو بشکل حباب.خاقانی.نقل است که از خانه او تا مسجد چهل گام بود هرگز در راه خیو نینداختی حرمت مسجد را. ( تذکرة الاولیاء عطار ). شیعه ای در مسجد رفت نام صحابه دید بر دیوار نوشته شده است خواست که خیو بر نام ابوبکر و عمر بیاندازد بر نام علی افتاد. ( منتخب لطائف عبید زاکانی چ برلین ص 126 ).
با کف درپاش تو هر دم ز ننگ
ابر زند بر رخ دریا خیو.سپاهانی ( از شرفنامه منیری ).

[ په. ] (اِ. ) آب دهان، تف. خدو و خوی نیز گویند.

آب دهان، تُف.

خدو، آب دهان، تف، خیوک هم گفته اند
( اسم ) آب دهان تف.
تف آب دهن

خَیو فرعونی پیش دودمانی در مصر باستان بود که بر منطقه شمال رود نیل، مصر سفلی، فرمانروایی می کرد. اطلاعات درباره او بسیار کم است و تنها نامش به همراه چند تن از پادشاهان مصر سفلی در سنگ پالرمو ذکر شده است. معنای نام این فرعون ناشناخته است. از آنجایی که هیچ مدرک دیگری دال بر وجود چنین حاکمی وجود ندارد، او ممکن است یک پادشاه افسانه ای باشد که از طریق سنت شفاهی حفظ شده است، یا حتی ممکن است کاملا ساختگی باشد.
خیو (داغستان). خیو ( روسی: Хив ) یک شهرک در روسیه است که در داغستان واقع شده است.

آب دهان، تف. خدو و خوی نیز گویند.

💡 اخیوک ۲۶٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۷۱ نفر جمعیت دارد و ۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

💡 این بقعه مربوط به شیخ تاج الدین محمود خیوی از عارفانی است که در قرن هشتم هجری می‌زیسته است. در داخل این بقعه دو قبر دیگر نیز وجود دارد.

💡 افرح نام یکی از آلبوم‌های کاظم الساهر، خواننده، شاعر و آهنگساز عراقی است. این آلبوم که مشتمل بر ۸ آهنگ می‌باشد در سال ۱۹۹۲ میلادی و توسط شرکت عربستانی الخیول منتشر شد.

💡 از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به حالا یا هرگز!، پیمان ورشو، جنگ‌های پنهان، بوتاکس، خیوکا، صفر، کارناوال، پزشکان، زنی که رؤیای مردی را داشت، هتل ۵۲ و دلیری ایرنا سندلر اشاره کرد.

💡 دل نخواهم داشت پرکین گر نهی در دیده زوبین رخ نخواهم کرد پرچین گر زنی بر رخ خیویم

💡 از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به بلفر، تاج پادشاهان، کمیسر آلکس، یخ‌ژاله، خیوکا، دهن‌به‌دهن و ع چون عشق اشاره نمود.