خمان

خمان. [ خ َ ] ( اِ ) کمان تیراندازی و گویند کمان در اصل خمان بوده به اعتبار آنکه هر خانه از آن خمی دارد و بتغییر السنه «خاء» به «کاف » بدل شده است. ( از برهان قاطع ) ( از انجمن آرای ناصری ). || ( نف، ق ) خم شونده. ( فرهنگ فارسی معین ). در حال خم شدن. || ( ص ) پیچان. خم دار. || هرچیز خمیده. ( ناظم الاطباء ). دو چیز خم شده را گویند.
- خمان رفتن؛ دولا رفتن: تهطرس؛ خمان و چمان رفتن. تیاح؛ اسبی که از نشاط خمان و چمان رود. تیح؛ خمان و چمان رفتن. ( منتهی الارب ).
خمان. [ خ ُ ] ( ع اِ ) گیاهی است دارویی دارای دو قسم: صغیر و کبیر. قسم صغیر را آقطی گویند. ( ناظم الاطباء ). لغت نبطی است وبه یونانی آقطی نامند. نباتی است صغیر و کبیر. کبیرآن شبیه به درخت است و شاخهای او مایل بسفیدی شبیه به نی و مستدیر و برگش مثل برگ گردکان و از آن کوچکتر و ثقیل الرائحه و در هر شاخی از سه عدد تا پنج عدد و بر هر شاخی قبه ای و گلش سفید و ثمرش شبیه به حبةالخضراء و بنفش مایل به سیاهی و در شکل مانند خوشه محلل و... خمان صغیر شبیه به گیاه و ساقش مربع و پرگره و برگش شبیه به برگ بادام.... از هر گرهی ثمری ظاهر. ( از تحفه حکیم مؤمن ). رجوع به اختیارات بدیعی شود. در برهان قاطع آمده: در عربی دوایی است و آن دو نوع می باشد: کوچک و بزرگ. کوچک را به یونانی خامأاقطی خوانند و آن درخت بل است و بل میوه ای است در هندوستان و بزرگ آن را سنبوقه گویند، مجفف و محلل باشد.
خمان. [ خ َم ْ ما ] ( ع ص، اِ ) نیزه سست.( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از اقرب الموارد ).
خمان. [ خ ُم ْ ما ] ( ع ص، اِ ) فرومایه از مردمان. یقال: هو من خمان الناس؛ ای من رذائلهم. خِمّان. || متاع ردی. خِمّان. || درخت بکارنیامدنی. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از اقرب الموارد ). خِمّان.
خمان. [خ ِم ْ ما] ( ع ص، اِ ) فرومایه از مردمان. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از اقرب الموارد ). یقال: هو من خُمّان. || متاع ردی. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). خُمّان.

= خماندن

( اسم ) گیاهی است با شاخه های دراز و سفید مانندنی. برگهای آن کوچک و بدبو و گلهایش سفید رنگ است و بسرخی زند آقطی.
فرومایه از مردمان یا متاع ردی

{sheer} [حمل ونقل دریایی] انحنای طولی عرشه از دماغه تا پاشنه به طوری که از پهلو دیده می شود

انحنای طولی عرشه از دماغه تا پاشنه به‌طوری‌که از پهلو دیده می‌شود.

💡 وی در ۱۲ اوت ۱۹۷۸ در ایروان به دنیا آمد. والدین وی ژان-پی‌یر و شاکه توخمانیان نام دارند. نشانیان در سال ۱۹۸۰ به لوس آنجلس نقل مکان نمود. وی در سال ۲۰۱۲ میلادی از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل شد.

💡 اگرکه پشت من از بار حادثات خمید شکسته زلفا جعد ترا که خمانید

💡 این هستی پنج روزه جاوید مدان وین عمر که باقی است در اندوه خمان

💡 بین ما چون یکی از ما بود، اگر سئوالی از او می کردیم پاسخمان می گفت و اگر میخواندیمش نزدمان می آمد. و بخدا سوگند با همه نزدیکی ما و او بیکدیگر، از بیم هیبتش یارای سخن گفتن با او نداشتیم.

💡 از دهرمان موافقت، از کوکب اتفاق از چرخمان موافقت، از بخت همرهی است

💡 موسیقی «آلکو» ترکیبی از عناصر موسیقی سنتی روسی و سبک رمانتیک است. راخمانینوف با استفاده از ملودی‌های غنی و هماهنگی‌های پیچیده، توانسته احساسات عمیق شخصیت‌ها و فضای دراماتیک داستان را به خوبی به تصویر بکشد. یکی از قطعات مشهور این اپرا، کاتاوینای آلکو است که نمایشگر احساسات شدید و رنج عاطفی او است.