جور کردن

جور کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) هر چیزی را جای مناسب خود قرار دادن. هر چیز را نزد متناسب خود جای دادن: جور کردن اجناس و امتعه؛ کالاها و جنس های لازم و مناسب و هر چیز که مشتری خواهد را فراهم آوردن. || یک دست کردن. جدا کردن انواع به دسته ها. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). رجوع به جور شود.

(کَ دَ ) (مص م. ) یکسان کردن، یکنواخت گردانیدن.

( مصدر ) یکسان کردن یکنواخت گردانیدن چیزی را بدسته های شبیه و نظیر تقسیم کردن.
هر چیزی را جای مناسب خود قرار دادن هر چیز را نزد متناسب خود جای دادن.

abbinare
یکسان کردن، یکنواخت گردانیدن.

💡 دور بودن از رفیقان تا به کی؟ جور کردن بر محبان تابچند؟

💡 اگر چه ملک جان، سر بیشه توست جفا و جور کردن پیشه توست

💡 و گفت: اصل غلبهٔ نفس مقارنه شهوات است چون هوا غالب شود دل تاریک شود و چوندل تاریک شود خلق را دشمن گیرد و چون خلق رادشمن گیرد خلق نیز او را دشمن گیرند او باخلق جفا آغاز کند و جور کردن پیش گیرد.

💡 امیر بتانی تو چون شحنه بد چه بیگانه در جور کردن چه خویشت

💡 خون منت بگردن زینگونه جور کردن دست منت بدامن تا دامن قیامت

💡 بر عاشقان رویت چندین جفا نباشد زین بیش جور کردن بر ما روا نباشد