سلمه

( سلمة ) سلمة. [ س َ م َ ] ( اِخ )مکنی به ابومحمد. شاگرد و مصاحب فراء بود و از زکریا یحیی فراء و ابوالعباس احمدبن یحیی تغلب نقل حدیث کرده است. او راست: معانی القرآن، سلوم العربیه و کتاب غریب الحدیث و غیره. ( از معجم الادباء ج 4 ص 249 ).
سلمة. [ س َ م َ ] ( اِخ ) ابن الاکواع صاحب استیعاب و ابن اثیر وی را بفضیلت و مزیت ستوده اند. وی درمیان اصحاب رسول بشجاعت و مهارت در تیراندازی مشهوربوده است. سلمة هفت غزوه در رکاب حضرت رسالت مآب بود و بسن هشتاد سالگی در سال 74 هَ. ق. درگذشت. ( نامه دانشوران ج 5 ص 133 ). رجوع به الاعلام زرکلی شود.
سلمة. [ س َ م َ ] ( اِخ ) ابن هشام بن مغیره مخزونی. از صحابه و سابقین است. کفار قریش او را زندانی و آزار کرده اند. وی از آنجا گریخت و بعض وقایع را شخصاً شاهدبوده است و بسوی شام رفته است. وی بعد از وفات پیغمبر بمرج الصفر شهید شد. ( از اعلام زرکلی ج 1 ص 380 ).
سلمه. [ س َ م َ ] ( اِ ) تخم خاری است که چرم را بدان دباغت کنند و آن مانند خرنوب شامی باشد، لیکن از آن سفیدتر است. ( برهان ) ( آنندراج ). گیاهی است. ( مهذب الاسماء ).
سلمه. [ س َ م َ ] ( ع اِ ) سنگ. ( منتهی الارب ). ج، سِلام. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || ( ص ) زن نازک اطراف. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

(سَ مَ یا مِ ) [ معر. ] (اِ. ) گیاهی است از تیرة اسفناجیان یکساله و علفی که گل هایش منظم و کاملند و جزو سبزی های صحرایی در آش و غذاهای مختلف مصرف می شود. دانه اش قی آور است، سرمه، قطف، سرمج، سرمق نیز گویند.

گیاهی بیابانی و خودرو، دارای ساقۀ کوتاه و برگ های بیضی شکل مانند اسفناج که در پختن بورانی و آش به کار می رود، اسفناج رومی.

( اسم ) گیاهی است از تیره اسفنجیان که در نواحی گرم و معتدل آسیا و اروپا روید ( در خراسان نیز روییده میشود ) گیاهی است یکساله و علفی که گلهایش منظم و کاملند و جزو سبزیهای صحرایی در آش و غذاهای مختلف مصرف میشود دانه اش قی آور است قطف سرمج سرمق.
ابن هشام بن مغیر. مخزونی. از صحابه وسابقین است کفار قریش او را زندانی و آزار کردنده اند. وی از آنجا گریخت و بعض وقایع را شخصا شاهد بوده است. و بسوی شام رفته است. وی بعد از وفات پیغمبر بمرج الصفر شهید شد.

اسم: سلمه (دختر) (فارسی، عربی) (تلفظ: salme) (فارسی: سلمه) (انگلیسی: salme)
معنی: زن نازک اندام، نام گیاهی است

گیاهی است از تیرة اسفناجیان یکساله و علفی که گل‌هایش منظم و کاملند و جزو سبزی‌های صحرایی در آش و غذاهای مختلف مصرف می‌شود. دانه اش قی آور است؛ سرمه، قطف، سرمج، سرمق نیز گویند.

💡 و عن ام سلمه قالت: فی بیتی انزلت إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ، قالت فارسل رسول اللَّه (ص) الی فاطمة و علی و الحسن و الحسین فقال: «هؤلاء اهل بیتی»، قالت فقلت: یا رسول اللَّه ما انا من اهل البیت؟ قال بلی ان شاء اللَّه.

💡 فرمولی برای یافتن این اعداد توسط ثابت بن قره(۲۲۱-۲۲۸ق) کشف شد. ریاضی دانان عرب دیگری چون مسلمه المجریطی (۳۵۰-۴۰۹ ه. ق)، ابن طاهر بغدادی (۳۶۹- ۴۲۸ ه. ق.) و کمال‌الدین فارسی (۶۶۵- ۷۱۸ ه. ق.) نیز در مورد اعداد متحابه مطالعه کردند.

💡 نقل است که روزی پیغامبر علیه السلام به خانه ام سلمه درآمد، حسن را در کنار وی نهادند. پیغامبر علیه السلام بدو دعا کرد. هرچه یافت از برکات دعای او یافت.

💡 ابولعلاء حسن بن احمد بن حسن بن احمد بن محمد بن سهل بن سلمه یا حافظ ابوالعلاء یا ابوالعلی حسن عطار از بزرگان ادب و از مشاهیر نحو و لغت و حدیث بود. وی در سال ۴۸۸ هجری قمری تولد یافت.

💡 امامزاده علی اشرف فرزند عمر اشرف بن سجاد، مادر وی ام سلمه دختر حسن پسر علی است. او از علماء علم حدیث بوده است و نوادگان دختری وی سید مرتضی و سید رضی گردآورنده نهج البلاغه است.

💡 در وقت انتظام و اختتام این کتاب مستطاب جناب فضیلت و حکمت مآب حکیم عارف و شاعر واقف میرزا ابراهیم کازرونی متخلص به نادری سلمه اللّه ناظم مشرق الاشراق و غیره این چند بین گفته و حسب الخواهش آن جناب نوشته شد: