ده کیا

ده کیا. [ دِه ْ ] ( اِ مرکب ) رئیس ده و مقدم ده. ( غیاث ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). به معنی دهخداست. ( فرهنگ جهانگیری ). مقدم ده. ( از شرفنامه منیری ). کدخدا. دهبان. ( یادداشت مؤلف ):
اندر همه ده جوی نه ما را
ما لاف زنان که ده کیاییم.سنایی.خواهی که نزل ما دهدت ده کیای دهر
بستان گشاد نامه به عنوان صبحگاه.خاقانی.چون آهوان گیا چرم از صحنهای دشت
اندیک نگذرم به در ده کیای نان.خاقانی.درین هفت ده زیر و نه شهر بالا
ورای خرد ده کیایی نیابی.خاقانی.همه ده کیا آن و ده بی کیا.کمال اسماعیل.|| نوعی از میوه پخته شده با غذا. ( از ناظم الاطباء ).

(دِ ) (اِمر. ) رئیس ده، دهخدا.

کدخدا، دهخدا، رئیس و بزرگ تر ده.

( صفت اسم ) رئیس ده دهخدا.

رئیس ده، دهخدا.

💡 همه ملک موقوف و موقوف ملک همه ده کیا آن و ده بی کیا

💡 مرا به مرگ تو سر گشته و بیچاره کرد پرده کیان مرا اسیر و آواره کرد

💡 بیامد به نزدیک ایران سپاه به سر بر نهاده کیانی کلاه

💡 ستوده کیان میر بو نصر جستان که دارد نهاد و نژاد کیانی

💡 داری گشاد نامهٔ جان در ده فلک گو ده کیا که نزل تو اینجا برافکند