شتره

( شترة ) شترة. [ ش ُ رَ ] ( ع اِ )مابین دو انگشت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
شترة. [ ش َ ت َ رَ ] ( ع اِمص ) با هم آمدن و گرد آمدن پلک زبرین و برگشتن آن بدان سان که با پلک زیرین به خوبی منطبق و جفت نشود. ( یادداشت مؤلف ). انقلاب مزمن جفن به خارج. کوتاهی پلک چشم است و به سبب کوتاهی پلک اندر خواب و غیر آن پوشیده نشود و لبهای هر دو پلک بهم نرسد و خواب خداوند این چشم را خواب خرگوش گویند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
شتره. [ ش ِ ت ِ رَ / رِ ] ( ص ) بی سلیقه و بی نظم. ( فرهنگ فارسی معین ). شلخته. شلدی.
شتره. [ ش َ رِ ] ( از ع، اِ ) برگشتگی پلک بالا و پائین چشم و کفتگی پلک و فروهشتگی پلک پائین. ( از ناظم الاطباء ).

(ش تِ رَ یا رِ ) (ص. ) (عا. ) شِلَخته، بی نظم.

( صفت ) بی سلیقه و بی نظم.
کوتاهی پلک چشم است و بسبب کوتاهی پلک اندر خواب و غیر آن پوشیده نشود و لبهائ هر دو پلک بهم نرسد و خواب خداوند این چشم را خواب خرگوش گویند.

(عا.)
شِلَخته، بی نظم

💡 کودکان بنگر به اشترها سوار در قفای هم قطار اندر قطار

💡 خیز شتربان که شترهای مست سر نشناسند ز پا، پا ز دست

💡 شترها را رها کن در چراگاه درونِ کعبه می زن صنعةاللّه

💡 جمع علم افلاس می‌آرد نه جاه بیشترها پوست می‌پوشدکتاب

💡 من خداوندم شترها را ولی خانه را باشد خداوندی قوی

💡 دختران و بانوان ماه وش بر شترها چون اسیران حبش