خصا

خصا. [ خ ُ ] ( اِخ ) نام جایگاهی است در دیار بنی الیربوع در بین افاق و افیق از نجد. ( از معجم البلدان ).
خصا. [ خ ِص ْ صا ] ( اِخ ) نام قریه ای است بزرگ در نواحی دجیل که سابقاً در گوشه ای از دجیل قرارداشته و فعلا وجود ندارد ولی در ساحل نهر ملک تل قریه ای موسوم به تل خصا معروف است. ( از معجم البلدان ).

(خَ ) [ ع. خصاء ] (مص م. ) اخته کردن، خایه کشیدن.

( مصدر ) اخته کردن خایه کشیدن.
نام قریتی است بزرگ در نواحی دجیل که سابقا در گوشه ای از دجیل قرار داشته و فعلا وجود ندارد ولی در ساحل نهر ملک تل قریه ای موسوم به تل خصا معروفست.

خصاء
اخته کردن، خایه کشیدن.

💡 چو قطن میری در زیر پوشش منسوج برای پوزش باز امیر خوب خصال

💡 مثل تو ندیدم کس، کو داده بود از پس ای گنده دل بر خس، آخر چه خصالست این

💡 نکو روی و خوش خوی و زیبا خصال ز پانصد یکی را فزونست سال

💡 شمایلی که نیاید به وصف در اوهام خصایصی که نگنجد به ذکر در افواه

💡 شادباش ای ملک پاک دل پاک گهر کام ران ای ملک نیک خوی نیک خصال