ورزش

ورزش. [ وَ زِ ] ( اِمص، اِ ) ورزیدن. ( برهان ) ( آنندراج ). رجوع به ورزیدن شود. || اجرای مرتب تمرینهای بدنی به منظور تکمیل قوای جسمی و روحی. ( فرهنگ فارسی معین ). || کسب. ( منتهی الارب ). اکتساب. ( یادداشت مؤلف ). به دست کردن. به دست آوردن. حاصل کردن. تحصیل. اندوختن. گرد آوردن. عمل کردن. کار کردن. ( فرهنگ فارسی معین )

(وَ زِ ) ۱ - (اِمص. ) تمرین، کار پیاپی و مرتب. ۲ - (اِ. ) انجام حرکات بدنی خاص برای تقویت عضلات.

۱. کار پیاپی.
۲. پیاپی کردن کاری برای تمرین و عادت.
۳. حرکت دادن پیاپی اعضای بدن برای تقویت اعصاب و عضلات، هرگونه عمل و حرکتی که برای تقویت اعضا و به منظور حفظ تندرستی به تنهایی یا دسته جمعی انجام داده می شود.

ورزیدن
( اسم ) ۱ - عمل کردن کار کردن. ۲ - حصول. ۳ - کاشت زراعت: کسی را کجا تخم یا چارپای بهنگام ورزش نبودی بجای. ( شا ) ۴- عمل کار. ۵- شغل حرفه پیشه: شما دیر مانید و خرم بوید به رامش سوی ورزش خود شوید. ) ( شا ) ۶- اجرای مرتب تمرینهای بدنی بمنظور تکمیل قوای جسمی و روحی.

{sport} [ورزش] 1. هرگونه فعالیت تفریحی یا رقابتی، با وسیلۀ ورزشی یا بدون آن، که مستلزم میزانی از فعالیت جسمانی و مهارت باشد 2. در المپیک، یک یا چند رشته که زیر نظر یک فدراسیون بین المللی قرار دارد

💡 که چندین بورزید مرد جهود چو روزی نبودش ز ورزش چه سود

💡 ادب ورزش و عقل و هوش و خرد که تا بچگان را ادب پرورد

💡 تن به ورزش سپار تا خود را جلد و چالاک و نامور سازی