نازش

نازش. [ زِ ] ( اِمص ) نازیدن. رجوع به نازیدن شود. || نازش و ناز. حرکات خوشاینده که معشوقان برعاشقان کنند. ( آنندراج ). || امتناع. تکبر. ( ناظم الاطباء ). بی دماغی. استغناء. ( از آنندراج ).
- نازش آوردن؛ ناز کردن:
گر او نازش آرد من آرم نیاز
مگر گردد ازبنده خشنود باز.نظامی. || فخر. ( آنندراج ). مفخرت. ( مهذب الاسماء ). نازیدن. فخر. افتخار. سرافرازی. ( ناظم الاطباء ). بالش. بالیدن. مباهات. نخوت. مفاخرة. مفاخرت: در همه قریش کسی را فرزندی چون عماره نیست... ما را و ترا و همه قریش را بدو نازش است. ( ترجمه طبری ).
به مردی و نیروی بازو مناز
که نازش بعلم است و فضل و کرم.ناصرخسرو.برهمنی که به زنار بود نازش او
ز بیم تیغ تو می بگسلد ز تن زنار.مسعودسعد.چه باشد نازش و نالش به اقبالی وادباری
که تا برهم زنی دیده نه این بینی نه آن بینی.سنائی.رسم ضعیفان به تو نازش بود
رسم تو باید که نوازش بود.نظامی. || ناز و نوازش. تسلا.دلنوازی. ( ناظم الاطباء ):
ستمدیده را اوست فریادرس
منازید با نازش او به کس.فردوسی. || جاه و جلال. ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) مغمز. مایه نازیدن:
بدو نازش جان افراسیاب
دلش ز آتش مهر او پر ز تاب.فردوسی.همان نامور رستم پیلتن
ستون کیان نازش انجمن.فردوسی.فرستاده بر شاه کرد آفرین
که ای نازش تاج و تخت و نگین.فردوسی.

(زِ ) (اِمص. ) ۱ - استغنای معشوق. ۲ - کرشمه کردن، عشوه گری. ۳ - فخر، تفاخر. ۴ - موجب فخر،مفخر. ۵ - تکبر، بزرگ منشی. ۶ - نعمت، رفاه. ۷ - نوازش، ملاطفت، تسلی.

فخر، افتخار.

نازیدن
( اسم ) ۱ - استغنای معشوق.۲ - کرشمه کردن عشوه گری.۳ - فخرتفاخر: [ درهمه قریش کسی رافرزندی چون عماره نیست...ما را و ترا و همه قریش را بدو نازش است.] ۴ - موجب فخر مفخر: همان ناموررستم پیلتن ستون کیان نازش انجمن. ( شا. ) ۵ - تکبر بزرگ منشی.۶ - نعمت رفاه. ۷ - نوازش ملاطفت تسلی: ستمدیده را اوست فریاد رس منازید با نازش او بکس. ( شا. )

استغنای معشوق. فرستاده بر شاه کرد آفرین/ که ای نازش تاج و تخت و نگین «فردوسی»
کرشمه کردن، عشوه‌گری. فخر، تفاخر. موجب فخر، مفخر. تکبر، بزرگ منشی. نعمت، رفاه. نوازش، ملاطفت، تسلی.

💡 اگر به قدرش نازد فلک روا باشد بلی همیشه بود نازش مکان به مکین

💡 بر ذات تست نازش دین و دول که تو سلطان علم بودی و دستور عالمی

💡 به بوی خود به هوش آورد بازش به بیداری کشید از خواب نازش

💡 دال آن کز همه فرود نشست دل بنازش گرفته بر سر دست

💡 آلوده نشد هیچ گهی دامن نازش زان خون عزیزان که به زیر قدمش رفت

💡 مران یهود از آن گفته گشت آشفته چوکفته‌نازش بر رخ دوید خون جگر