مسلخ

مسلخ. [ م َ ل َ ] ( ع اِ ) محل سلخ و جائی که در آن گوسفند را پوست می کنند. ج، مسالخ. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). جای پوست کشیدن چارپایان به معنی ذبح کردن حیوانات. ( آنندراج ) ( غیاث ). آنجا که گوسفند از پوست بیرون کنند. ( مهذب الاسماء ). کشتارگاه. سلاخ خانه. ( یادداشت مرحوم دهخدا )

(مَ لَ ) [ ع. ] (اِ. ) ۱ - کشتارگاه، جای پوست کندن. ۲ - رخت کن، رخت کن گرمابه. ج. مسالخ.

جای پوست کندن، جای کشتن وپوست کندن گاووگوسفند، کشتارگاه
( اسم ) رخت کن حمام: هر که در مسلخ گرمابه بود همه بر پای خاسته بودند و نمی نشستند تا ماجامه پوشیدیم و بیرون آمدیم. توضیح صحیح این کلمه مشلخ بضم اول وشین مفتوح و لام مشدد مفتوح و حائ حطی است لیکن ظاهرا در زمان ناصر خسرو مسلخ میگفتهاند و او این کلمه را بهمین صورت در قافی. یکی از قطعات خود بکار برده است: این جهان مسلخ گرماب. مرگ آمد هر چه داری بنهی پاک درین مسلخ. ( ناصر خسرو )

💡 در میان سنگلاخ مسلخ و عمره ز شوق خار و حنظل گل شکرهای صفاهان دیده‌اند

💡 ما کشتهٔ عشقیم و جهان مسلخ ماست ما بیخور و خوابیم و جهان مطبخ ماست