عاقبت

عاقبت. [ ق ِ ب َ] ( ع اِ ) عاقبة. پایان هر چیزی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). فرجام. سرانجام: وی هشیار بود و سوی عاقبت نیکو نگاه کردی. ( تاریخ بیهقی ص 157 ).
بد نسگالد به خلق بد نبود هرگزش
وانکه بدی کرد هست عاقبتش بر ندم.منوچهری.و اگر در عاقبت کارها و هجرت سوی گور فکرت شافی واجب داری. ( کلیله و دمنه ).
عاقبتی هست بیا پیش از آن
کرده خود بین و بیندیش از آن.نظامی.یارب از لطف و کرم عاقبت خاقانی
خیر گردان تو که ما در طلبش خواب و خوریم.خاقانی.که از چنگال گرگم در ربودی
چو دیدم عاقبت گرگم تو بودی.سعدی ( گلستان ).گفت پیغمبر که چون کوبی دری
عاقبت زان در برون آید سری.مولوی.
عاقبة.[ ق ِ ب َ ] ( ع اِ ) پایان هر چیزی: و عاقبة الامور. ( قرآن 41/22 ). رجوع به عاقبت شود. || فرزند، یقال لیس له عاقبة؛ أی ولد. ( منتهی الارب ). نسل. ( اقرب الموارد ). || تأمل در آخر کاری. ( منتهی الارب ). ج، عَواقب. ( اقرب الموارد ).

(ق بَ ) [ ع. عاقبة ] (اِ. ) آخر کار، پایان هر چیز.

آخر کار، پایان هر چیز، فرجام، سرانجام.

آخرکار، پایان هرچیز، فرجام، سرانجام
( اسم ) ۱ - پایان هر چیز انجام آخر انتها. ۲ - نتیجه حاصل ماحصل.

💡 اهلی مگو که بخت شود یار عاقبت گر کار من بیاری بختست وای من

💡 حدود ۳ ماه قبل از فستیوال، یک هیئت ۵ نفره از بهترین و شناخته‌شده‌ترین کارشناسان صدا وارد تهران می‌شوند و با تحقیق و بررسی روی کار و صدای همهٔ خوانندگان جوان ایرانی و ملاحظهٔ برنامه‌های رادیویی و صحنه‌ای، عاقبت از بین خانم‌ها، نوش‌آفرین و از بین آقایان، ابی را برای شرکت در این فستیوال برمی‌گزینند.

💡 از سگ اصحاب کهف در قرآن نام برده شده‌است. در ادبیات عرفانی نیز به عاقبت او که روانه بهشت شد در براب رعاقبت فرزند نوح که گرفتار عذاب شد بارها اشاره شده‌است.

💡 در دل چون سنگ او تاثیر کرد عاقبت این ناله های زار ما

💡 بام متولّدِ نیویورک بود و در خانواده‌ای آمریکایی ثروتمند بزرگ شد اما خود در چند پیشه‌ای که انتخاب کرد، ناموفق بود و حتی ورشکست شد و عاقبت پا به دنیای تئاتر گذاشت و توانست پیشرفت کند.