شاداب

شاداب. ( ص مرکب ) سیراب. پرآب. ( فرهنگ جهانگیری ) ( فهرست ولف ). آبدار. شادآب

(ص مر. ) تازه، با طراوت، مسرور.

۱. پرطراوت، خرم: دائم گل این بستان شاداب نمی ماند / دریاب ضعیفان را در وقت توانایی (حافظ: ۹۸۴ ).
۲. [قدیمی، مجاز] آباد، بارونق.

شاد آب، سیر آب، پر آب، تروتازه، خرم
( صفت ) ۱ - پر آب سیراب آبدار. ۲ - تازه طری. ۳ - شاد شادمان مسرور. ۴ - چراگاه سبز.
( شاد آب ) ( صفت ) ۱ - پر آب سیراب آبدار. ۲ - تازه طری. ۳ - شاد شادمان مسرور. ۴ - چراگاه سبز.

اسم: شاداب (دختر) (فارسی) (تلفظ: šādāb) (فارسی: شاداب) (انگلیسی: shadab)
معنی: با طراوت، تازه، شاد، مسرور، شادان

شاداب (کهنوج). شاداب، روستایی در دهستان نخلستان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵۱ نفر ( ۹۸ خانوار ) بوده است.

تازه، با طراوت، مسرور.

💡 جلال ملک و دین زان گلشن آمد گلی خرم دل و شاداب و خندان

💡 شاداب کند ابر ثنای تو بیان را صد برگ کند غنچه بی برگ دهان را

💡 شاداب بوستان بهارست سیرتت وندر تو از فنون بزرگی بسی فنن