زکیه

( زکیة ) زکیة. [ زَ کی ی َ ] ( ع ص )تأنیث زَکی. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ): فانطلقا حتی اذا لقیا غلاما فقتله قال اقتلت نفساً زکیة بغیر نفس... ( قرآن 74/18 ). || ارض زکیة؛ زمین برومند. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). زمین برومند و پاک. ( از اقرب الموارد ). رجوع به زکی شود.
زکیة. [ زَ کی ی َ ] ( اِخ ) دهی است میان بصره و واسط. ( منتهی الارب ). رجوع به معجم البلدان و نزهة القلوب ج 3 شود.

(زَ یِّ ) [ ع. زکیة ] (ص. ) مؤنث زکی.

مونث زکی
( صفت ) مونث زکی
دهی است میان بصره و واسط

اسم: زکیه (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: zakiye) (فارسی: زَکيه) (انگلیسی: zakiye)
معنی: پاک، پارسا، زکی، پاکیزه، زَکی، ( اَعلام ) نام دیگر حضرت فاطمه ( س )، مؤنث زکی، طاهر

[ویکی فقه] برای بانو حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) نام ها و القابی است که برخی آسمانی اند و از سوی آفریدگار تعیین شده و بعضی از سوی برگزیدگان الهی تعیین شده است. یکی از القاب آن حضرت زکیه است.
زکیه از دیگر نام های حضرت است که به معنی پاک و پاکدامن یا وجود پربرکت است.قرآن هر یک از این معانی را در سه آیه مختلف بیان فرموده است. در جایی از پاکدامنی و مقام عصمت حضرت عیسی (علیه السّلام) چنین یاد می کند: «قال انما انا رسول ربک لاهب لک غلاما زکیا؛ 
. مریم/سوره۱۹، آیه۱۹. 
۱. ↑. مریم/سوره۱۹، آیه۱۹. 
سایت اطلاع رسانی حوزه، برگرفته از مقاله «فرهنگ القاب فاطمه (سلام الله علیها)»، تاریخ بازیابی، ۱۳۹۶/۱۱/۱۱. 
[ویکی الکتاب] معنی زَکِیَّةً: طاهر- پاک - بی گناه
ریشه کلمه: 
زکو (۵۹ بار)

💡 عبدالله بن محمد نفس زکیه ملقب به اشتر علوی، از رجال مشهور علوی است. وی متولد مدینه بود پس از همراهی با نفس زکیه در قیامش و پس از شکست نفس زکیه به سند رفته و در آنجا به دست مأمورین منصور کشته شد. از او نسلی به نام بنواشتر باقی ماند که بعدها منقرض شدند.