دانسته

دانسته. [ ن ِ ت َ / ت ِ ] ( ن مف ) نعت مفعولی از دانستن. معروف. معلوم. ( لغت تاریخ بیهقی ). علم: لایحیطون بشی ٔمن علمه. ( قرآن 255/2 )؛ ای معلومه. ( منتهی الارب ).
دانسته به بود ز ندانسته. ناصرخسرو. || فهمیده. معقول:
مرد دانسته بجان علم و خرد رابخرد
گرچه این خر رمه از علم و خرد بیخبرست.ناصرخسرو.تعقل؛ دانسته شدن. ( دانشنامه علائی ص 120 ).
|| عالماً. عامداً. قصداً. عمداً.متعمداً:
راه عشق ارچه کمینگاه کماندارانست
هر که دانسته رود صرفه ز اعدا ببرد.حافظ.- دانسته فهمیده ( دانسته و فهمیده )؛ عامد عن قصد. متعمداً. بر قصد.

(نِ تِ یا تَ ) (ص مف. ) ۱ - آن چه که مورد آگاهی و اطلاع است. ۲ - معلوم. ۳ - مشهور. ۴ - توانسته.

۱. چیزی که از آن آگاهی و اطلاع وجود دارد.
۲. (قید ) آگاهانه.
۳. (صفت ) [قدیمی] باتجربه، کاردان.

( اسم ) ۱ - آنچه مورد آگاهی و اطلاع است. ۲ - معلوم. ۳ - مشهور. ۴ - توانسته.

💡 چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کش ورش دانسته‌ای، زنهار! خامش باش و دم درکش

💡 اسدالله رشیدیان را یکی از عوامل کودتای ۲۸ مرداد و صاحب بانک اصناف دانسته‌اند. گفته شده که اسدالله رشیدیان در خرداد ۱۳۳۲‌ به منظور دخالت دادن اشرف پهلوی در کودتا راهی فرانسه شد و با او ملاقات کرد.

💡 ندانسته این را بداندیش نیز از آن کرده در کشتنم تیغ تیز

💡 رشک آیدم به روشنی دیده های خلق دانسته ام که از اثر گرد راه کیست

💡 رای تو نسخت ملکوت است و هر چه هست دانسته ای مگر که یکی لفظ و آن به است

💡 عارفان که جام حق نوشیده‌اند رازها دانسته و پوشیده‌اند