یوم‌الحساب

( ~ُ. لú ح ) [ ع. ] (اِمر. ) روز قیامت، روز شمار.

روز حساب، روز شمار، روز قیامت.

روز شمار روزیکه بحساب کلیه آدمیان رسیدگی شود.
( اسم ) روز شمار روز قیامت: گر در گذاری از تو نباشد بسی دریغ امید رستگاری یوم الحساب را.

[ویکی فقه] یکی از نام های قیامت که در قرآن به آن اشاره شده است یوم الحساب، یعنی روز حساب و بازخواست الهی می باشد.
از نام های قیامت در قرآن کریم است. «حساب» به معنای شمردن است. مراد این است که هر مکلّفی به روز قیامت، نتیجه اعمال و افعال خویش را خواهد دید و خداوند به حساب یکایک آنها می رسد.
بازخواست عمومی
از قرآن برمی آید که حساب بندگان در قیامت، تنها به دست خداوند است. انسان ها در مقام محاسبه یکسان نیستند و بنابر باورها و عقاید و اعمالشان دگرگون اند.برخی از آنان حسابی ندارند و برخی دیگر، آسان به حساب کشیده می شوند و برخی دیگر به صورتی سخت و دقیق. امّا از پاره ای روایات برمی آید که خداوند همه را به حساب می کشد مگر مشرکان؛ زیرا آنان بی حساب به دوزخ می روند.

(ادیان): روز قیامت، روز شمار. یا رب از فضل و کَرَم عطار را بیدار کن/ تا به بیداری شود در خواب تا یوم‌الحساب. «عطار‌نیشابوری»

💡 زاهد و سجاده تقوی الی یوم النشور دست ما و دامن ساقی الی یوم‌الحساب

💡 در تمنای وصالت دین و دل بر باد شد عاقبت دستم به دامان تو در یوم‌الحساب!

💡 روز احباب تو نورانی الی یوم‌الحساب روز اعدای تو ظلمانی الی یوم‌القیام

💡 دوام دولت او تا گهی‌که حاجب او بگوید ایدون یوم‌الحساب را ماند

💡 مانی از بهر هوای صورت زیبای او چون فلک سرگشته افتادست تا یوم‌الحساب

💡 سال عمرت باد تا روزی که گوید روزگار اینک اینک شورش یوم‌الحساب آمد پدبد