یوم الحساب

( ~ُ. لú ح ) [ ع. ] (اِمر. ) روز قیامت، روز شمار.

روز حساب، روز شمار، روز قیامت.

روز شمار روزیکه بحساب کلیه آدمیان رسیدگی شود.
( اسم ) روز شمار روز قیامت: گر در گذاری از تو نباشد بسی دریغ امید رستگاری یوم الحساب را.

[ویکی فقه] یکی از نام های قیامت که در قرآن به آن اشاره شده است یوم الحساب، یعنی روز حساب و بازخواست الهی می باشد.
از نام های قیامت در قرآن کریم است. «حساب» به معنای شمردن است. مراد این است که هر مکلّفی به روز قیامت، نتیجه اعمال و افعال خویش را خواهد دید و خداوند به حساب یکایک آنها می رسد.
بازخواست عمومی
از قرآن برمی آید که حساب بندگان در قیامت، تنها به دست خداوند است. انسان ها در مقام محاسبه یکسان نیستند و بنابر باورها و عقاید و اعمالشان دگرگون اند.برخی از آنان حسابی ندارند و برخی دیگر، آسان به حساب کشیده می شوند و برخی دیگر به صورتی سخت و دقیق. امّا از پاره ای روایات برمی آید که خداوند همه را به حساب می کشد مگر مشرکان؛ زیرا آنان بی حساب به دوزخ می روند.

یوم‌الحساب
(ادیان): روز قیامت، روز شمار. یا رب از فضل و کَرَم عطار را بیدار کن/ تا به بیداری شود در خواب تا یوم‌الحساب. «عطار‌نیشابوری»

💡 باد یارب روز عمرت از حساب افزون دگر از حسابش چاره نبود باد تا یوم الحساب

💡 در حبس گاه شروان با درد دل بساز کان درد راه توشهٔ یوم الحساب شد

💡 موسی کاظم، شه عالی‌جناب شمع هدی، خواجهٔ یوم الحساب

💡 چون نپردازم حساب خویشتن با خویشتن من که می بینم بچشم خویشتن یوم الحساب

💡 یک تن شفیع او نشد و کشته شد به ظلم آن خسروی که شافع یوم الحساب بود

💡 ای کج حساب بی خبری تو که کردگار طومار کرده دفتر یوم الحساب را