هیچ کاره

هیچ کاره. [ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) ردی. پست. که به هیچ کار نیاید: عسیقة؛ شراب هیچ کاره بسیارآب. مصران الفار؛ نوعی از خرمای هیچ کاره. ( منتهی الارب ). || کسی که کاری و شغلی ندارد. آنکه برای کاری شایسته نیست. || کنایه از مردم ضعیف و بی اعتبار و فرومایه. ( آنندراج ):
ما را ز منع عقل مترسان و می بیار
کان شحنه در ولایت ما هیچ کاره نیست.حافظ.در فکر آن دهانم و در یاد آن کمر
چون من به روزگار کسی هیچ کاره نیست.فطرت ( از آنندراج ).- امثال:
همه کاره هیچ کاره؛ کسی که صلاحیت هیچ کار ندارد و خود را داخل هر کار میکند.

(ر یا رَ ) (ص مر. ق. ) آن که برای کاری شایسته نیست، بی کاره.

بیکاره، کسی که کاری از او برنیاید و به درد کاری نخورد.

بیکاره، کسی که کاری ازاوبرنیایدوبدردکارنخورد
( صفت ) آنکه برای کارهای شایسته نیست بی کاره. یا هیچکار. همه کاره. کسی که صلاحیت هیچ کار ندارد و خود را داخل هر کار میکند.

آن که برای کاری شایسته نیست، بی کاره.

💡 ز طرب چگونه مشتاق فسرده جان زند دم که بملک شادکامی دل اوست هیچ کاره

💡 در کوی تو هر کسی به کاری ست ما هیچ کسیم و هیچ کاره

💡 چو کار من به دهان و میان اوست چه رنجم گرم فرشته اعمال هیچ کاره نویسد

💡 ای فیض عشق ورز که عشقست هرچه هست آن دل که عشق نیست درو هیچ کاره نیست

💡 ما را به منع عقل مترسان و می بیار کاین شحنه در ولایت ما هیچ کاره نیست

💡 ببین علو مقام که پیر میکده نامم گدای عور تهیدست هیچ کاره نویسد